Uzasadnienie
Skarżący M. B. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Argumentował, że jest osoba samotną, bezrobotną, bez prawa do zasiłku, nie posiada żadnego majątku. Sam prowadzi swoje gospodarstwo domowe, nie posiada nieruchomości, oszczędności, wartościowych ruchomości. Z akt administracyjnych wynika, że korzysta z pomocy społecznej.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych wydatkach utrzymania siebie i rodziny. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić wszystkich należności sądowych.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawcy w niniejszej sprawie pozwala na przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Utrzymuje się ze świadczeń z pomocy społecznej. Doświadczenie życiowe wskazuje, że wysokość uzyskiwanych środków z trudem pozwala na pokrycie koniecznych kosztów bieżącego utrzymania. Skarżący nie ma zatem środków na pokrycie kosztów wolnorynkowego wynagrodzenia adwokata w niniejszej sprawie.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.