Uzasadnienie
Prezydent Miasta decyzją z dnia [...]r. nr [...] i nr [...], wydaną na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10.04.1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych, uwzględniając wniosek M. K. – L. uchylił czynność materialno - techniczną polegającą na zarejestrowaniu zameldowania R. J. – S. wraz z synem T.S. oraz Z. S., na pobyt stały w [...]. Uzasadniając decyzję organ I instancji stwierdził, że potwierdzenia uprawnienia do przebywania w lokalu dokonano w imieniu części współwłaścicieli tej nieruchomości (brak upoważnienia - zgody na zameldowanie w formie potwierdzenia uprawnień od współwłaścicieli posiadających 50 % udziału tej nieruchomości). Na formularzach meldunkowych tych osób, w miejscu przeznaczonym na podpis właściciela (zarządcy) budynku (nieruchomości) swojego podpisu nie złożyli spadkobiercy A. K., jako współwłaściciele tej nieruchomości, a M. R. nie posiadała od nich żadnego upoważnienia do dokonania tej czynności w ich imieniu.
W odwołaniu M. M. (współwłaściciel nieruchomości) domagał się uchylenia decyzji w całości i umorzenie postępowania. Uzasadniając odwołanie stwierdził, że organ nie dysponuje żadnym dowodem potwierdzającym ustalenie, iż M. K.-L. jest współwłaścicielką nieruchomości. Bezspornym jest, że M. R. działa jako zarządca nieruchomości w imieniu wszystkich współwłaścicieli. Do dnia dzisiejszego nie odwołano pełnomocnictwa udzielonego M. R. O ile na druku znajdował się podpis osoby właściwie umocowanej do reprezentowania współwłaścicieli, to podpis spadkobierców był zbędny.
W odwołaniu R. J. – S., Z. S. i T. S. wnieśli także o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania. Odwołujący w szczególności podnieśli, że mieszkanie przejęli w 1992r., zawierając umowę najmu z administratorką M. R.. Wcześniej zamieszkiwali w lokalu nr [...]. Mieszkanie wyremontowali na swój koszt i regularnie płacą czynsz po dopełnieniu wszystkich formalności meldunkowych.
Wojewoda decyzją z dnia [...]r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając decyzję stwierdził, że podziela ustalenia wynikające z postępowania dowodowego przeprowadzonego przez organ 1 instancji i jego wnioski prawne.
W skardze M. M. wniósł o uchylenie powyższej decyzji, a także poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta jak i o obciążenie kosztami postępowania Skarbu Państwa w całości. Także R. J. – S., Z. S. i T. S. w skardze wnieśli o uchylenie decyzji obu instancji, a nadto o obciążenie kosztami postępowania Skarbu Państwa w całości. W uzasadnieniu swojej skargi przytoczyli argumentację zawartą w skardze M. M. Wojewoda wniósł o oddalenie skargi.
Skarżący M. M. pismem procesowym z dnia [...]r. powiadomił sąd, że w trakcie postępowania sądowego Prezydent Miasta orzekł decyzją o zameldowaniu rodziny S., co jest zgodne z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27.05.2002r. sygn. akt K 20/01 (Dz.U. Nr 78, poz. 716). W wyroku tym orzeczono, iż art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych, jest niezgodny z art. 52 ust. 1 i art. 83 w zw. z art. 2 Konstytucji RP. Wniósł w związku z tym o umorzenie postępowania, które stało się bezprzedmiotowe.
W tych okolicznościach postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) wobec czego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ B. Koś /-/ R. Słupczyński /-/ W. Zygmont
Stwierdzam niemożność złożenia podpisu przez s. Zygmunta (urlop) - /-/ R. Słupczyński