Uzasadnienie
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] nr [...] na podstawie art.25 ust.2 p.2 w zw. z art. art.20 ust.3 ustawy z 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (j.t.Dz.U.142/97/950 ze zm.- dalej ustawa) pozbawił J.W. uprawnień przysługujących wdowie po kombatancie S.W., przyznanych decyzją z dnia 13 lutego 1991 r. przez ZW ZBoWiD w Z. z tytułu służby w Ludowym Wojsku Polskim od 20.9.1947 do 25.9.1949 r. w jednostce wojskowej, która w tym okresie nie brała udziału w walkach z oddziałami wymienionymi w art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy.
Po rozpoznaniu wniosku J.W. o ponowne rozpatrzenie sprawy Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] Nr [...] na podstawie art. 20 ust. 3 i art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (j.t.Dz.U.142/97/950 ze zm.) i art.138 § 1 p.1 w zw. z art.127 § 3 kpa utrzymał w mocy własną decyzję z [...]. Motywując decyzję Kierownik Ud/sKiOR powtórzył argumenty podniesione w decyzji z [...] i powołał uchwałę Sądu Najwyższego z 25 stycznia 1996 r.-III AZP 32/95-OSNAP 15/96/206.
J.W. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z 25 września 2001 r. podnosząc, że się z nią nie zgadza.
Organ orzekający w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W toku postępowania sądowoadministracyjnego- w 2003 r.- Skarżąca zmarła, co Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego udokumentował aktem zgonu nr [...] (k. 12- 14).
Utrwalonym w doktrynie i orzecznictwie jest, że uprawnienia kombatanckie, w trybie określonym przez ustawę z 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (j.t.Dz.U.142/97/950 ze zm.), są uprawnieniami osobistymi, niezbywalnymi i niedziedzicznymi, o których mowa w art. 39 § 4 kpa; nie wchodzą też w skład spadku (art. 922 § 1 i 2 kc; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 1995 r.- SA/Gd 2197/94- OSP 2/97/59 z gl. W. Chróścielewskiego i Z. Kmieciaka).
Ustawodawca w art. 20 ust. 3 ustawy wskazał na uprawnienia pochodne wdów (lub wdowców). Także i te uprawnienia są uprawnieniami osobistymi, niezbywalnymi i niedziedzicznymi, o których mowa w art. 39 § 4 kpa; nie wchodzą też w skład spadku (art. 922 § 1 i 2 kc).
Skoro zatem przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłej, a udziału w sprawie nie zgłosiła osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania, przeto postępowanie należało umorzyć (art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Dz.U. 153/02/1270 w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Dz.U. 153/02/1271 ze zm.).
/-/ E.Podrazik /-/ E.Makosz-Frymus /-/ M.Dybowski
JFS