Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 6

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 9 lipca 2012 r., sygn. akt II SA/Po 391/12

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Skład
Sędzia WSA Elwira Brychcy przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 9 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi J. B. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę. /-/ E. Brychcy

Uzasadnienie

Skarżąca J. B. reprezentowana przez swoją siostrę M. C. złożyła w dniu 4 kwietnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pismo zatytułowane "wniosek o przywrócenie terminu odwoławczego dotyczącego Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Osiedle Tysiąclecia w Poznaniu w 2011 r. oraz wstrzymania wszelkich działań związanych z jego realizacją". W treści pisma skarżąca podała, że Miejska Pracownia Urbanistyczna podczas sporządzania powyższego miejscowego planu nie posiadała informacji na temat postępowania zwrotowego dotyczącego działki położonej w P., nr [...], arkusz [...], obręb C. Podnosiła, że fakt ten spowodował opracowanie planu bardzo niekorzystnego dla nieruchomości skarżących oraz zmianę decyzji Starosty z [...] października 2008 r. i wyroku NSA z 2 grudnia 2010 r. w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak wyczerpania trybu zaskarżenia, ewentualnie o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w zważył, co następuje.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że pismo skarżącej wniesione do Sądu w dniu 4 kwietnia 2012 r. uznać należy za skargę na uchwałę Rady Miasta Poznania z dnia 7 czerwca 2011 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Osiedle Tysiąclecia" w Poznaniu. O charakterze pisma decyduje bowiem jego treść, a nie nazwa.

Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, zwanej dalej "ustawą").

Zgodnie z art. 3 §1 i 2 pkt 5 i 6 ustawy, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, jak też inne niż określone powyżej akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.

Tryb wnoszenia skarg na akty jednostek samorządu terytorialnego regulują właściwe dla danego typu jednostki przepisy ustrojowe.

W myśl art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 Nr 142, poz. 591 z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Warunkiem zatem złożenia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest uprzednie wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa.

Z analizy akt przedmiotowej sprawy oraz twierdzeń podnoszonych przez skarżącą wynika, że skarżąca po uchwaleniu uchwały z dnia 7 czerwca 2011 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie wystosowała do Rady jakiegokolwiek pisma wzywającego Radę Miasta do usunięcia naruszenia prawa w stosunku do uchwały Rady z dnia 7 czerwca 2011 r. W dniu 4 kwietnia 2012 r., złożyła skargę bezpośrednio do Sądu.

W świetle powyższego przyjąć należy, że skarżąca nie wyczerpała, określonego art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, trybu zaskarżenia aktów organów gminy do sądu administracyjnego.

Brak skutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa stanowi przesłankę niedopuszczalności skargi, uzasadniającą, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy, jej odrzuceniu przez Sąd.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w postanowieniu.

/-/ E. Brychcy

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.