Uzasadnienie
Skarżący M. K. i Z. K. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo datowane na 4.05.2016 r. nazwane skargą, z treści którego to pisma wynika,że skarżą różne decyzje administracyjne. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału skarżący zostali wezwani do padania jakie akty skarżą i wskazania numerów zaskarżonych aktów. Pismem datowanym na 10.06.2016 r. skarżący wyjaśnili, że przedmiotem skargi są cztery decyzje i wskazali numery tychże aktów. Mając na uwadze wyjaśnienia skarżących zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału zostały zarejestrowane osobne sprawy. Pod Sygnaturą akt II SA/Po 398/16 zarejestrowano skargę na decyzję Burmistrza z dnia [...] 11.2012 r. Znak sprawy [...] w przedmiocie warunków zabudowy. Jak wynika z dołączonych akt administracyjnych Burmistrz decyzją z dnia [...]11.2012 r. po ponownym rozpoznaniu wniosku R. N. ustalił warunki zabudowy dla realizacji zespołu 10 budynków garażowych dla samochodów osobowych wraz z niezbędna infrastrukturą i zjazdem najbliżej określonej działce.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga z 4 maja 2016 r. w części która została sprecyzowana przez skarżących, że dotyczy także decyzji Burmistrza z dnia [...]11.2012 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy podlega odrzuceniu.
Sąd przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi, zobowiązany jest ustalić jej dopuszczalność. W myśl bowiem art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn, aniżeli wskazanych w pkt 1-5.
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden przewidziany w ustawie środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 52 § 2 powołanej ustawy).
Z cytowanego przepisu wyraźnie wynika, że przesłanką dopuszczalności skargi, którą można wnieść do sądu administracyjnego jest uprzednie wyczerpanie przysługujących skarżącemu środków zaskarżenia, co należy także rozumieć i w ten sposób, że można wnieść skargę tylko na decyzję organu drugiej instancji. Nie jest możliwe złożenie bezpośrednio do sądu administracyjnego skargi na decyzje organu pierwszej instancji. Z akt administracyjnych wynika także, że skarżący złożyli odwołanie od decyzji Burmistrza z [...]11.2012 r., a organ drugiej instancji stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, jednak postanowienie to zostało wyeliminowane z obrotu prawnego wyrokiem tutejszego sądu z dnia 16.10.2013 r. w sprawie Sygn akt II SA/Po 734/13. W dalszym czasie w sprawie warunków zabudowy na wskazanej działce były wydawane jeszcze inne decyzje administracyjne, które jednak nie mają wpływu na ocenę zaistniałej sytuacji. Niedopuszczalne jest bowiem złożenie skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu pierwszej instancji.
Reasumując na podstawie art. 58 § 1 pkt.6 sąd skargę odrzucił.
/-/E.Brychcy