Uzasadnienie
Wniesioną w dniu 21 grudnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargą S. G. zaskarżyła opisane powyżej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) listopada 2014 r., mocą którego Kolegium, działając w oparciu o przepis art. 111 § 1a kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej jako "K.p.a.", uzupełniło swoją własną decyzję z dnia (...) października 2014 r., Nr (...) w przedmiocie częściowego umorzenia nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego, poprzez wpisanie na końcu decyzji pouczenia o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W niniejszej sprawie zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu dotyczyło uzupełnienia decyzji tego organu z dnia 20 października 2014 r. w trybie art. 111 § 1a K.p.a. Zgodnie z tym przepisem, organ administracji publicznej, który wydał decyzję, może ją uzupełnić lub sprostować z urzędu w zakresie, o którym mowa w § 1, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji, co następuje w formie postanowienia (art. 111 § 1b K.p.a.).
Postanowienie o uzupełnieniu decyzji nie ma bytu samodzielnego, a pozostaje częścią aktu, którego dotyczy, co powoduje, że nie podlega ono odrębnemu zaskarżeniu. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje bowiem możliwości wniesienia zażalenia na postanowienia o uzupełnieniu decyzji. Nie jest to również postanowienie kończące postępowanie, ani też rozstrzygające sprawę co do istoty. Oznacza to, że zakwestionowane przez stronę rozstrzygnięcie jest niezaskarżalne, a w konsekwencji nie podlega kontroli sądów administracyjnych, które kontrolują działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). I tak, sądowej kontroli podlegają jedynie postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 powołanej powyżej ustawy).
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu był zobowiązany do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 jako skargi na postanowienie nie podlegające sądowej kontroli.
Na marginesie powyższych rozważań Sąd wskazuje, że sama decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) października 2014 r., Nr (...), w przedmiocie częściowego umorzenia nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego jest przedmiotem odrębnej skargi, zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Po 1381/14, i będzie ona przedmiotem sądowej kontroli.
/-/ J. Szaniecka