Uzasadnienie
Skarżący J. M. i S. M. reprezentowani przez adw. M. W. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisów sądowych w wysokości 200 zł. od skargi jaką złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, wnieśli o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie ich od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego od skargi. Zarządzeniem referendarza sądowego skarżący na adres swojego profesjonalnego pełnomocnika zostali wezwani do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych wniosków poprzez wypełnienie wskazanych, pustych, rubryk formularza PPF pod rygorem pozostawienia wniosków o prawo pomocy bez rozpoznania.
W odpowiedzi na powyższe wezwania pełnomocnik skarżących złożył pismo procesowe i powołując się na pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy, działając w imieniu skarżących, oświadczył, że cofa wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie opłaty od skargi i w związku z tym przedłożył potwierdzenie uiszczenia opłaty. Dołączył dowód złożenia przelewu w wysokości 200 zł.
Odnosząc się do tego oświadczenia, przyjąć należy, że jego jednoznaczna wymowa nie pozostawia wątpliwości co do tego, że skarżący cofają wnioski o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie.
Zgodnie z art. 249a P.p.s.a jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Wobec powyższego, cofnięcie przez wnioskodawców wniosków o prawo pomocy skutkuje umorzeniem postępowań w tym przedmiocie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a. w zw. z art. 249 a P.p.s.a. orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska