Uzasadnienie
T. C. (dalej: skarżący), pismem z dnia [...] kwietnia 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] kwietnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie wniósł zażalenia na objęte skargą postanowienie Burmistrza.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, gdyż jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2).
W związku z powyższym, w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do Sądu, przy czym zaznaczyć należy, iż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia organu wydanego na skutek rozpoznania środka odwoławczego. W przypadku skargi na postanowienie organu administracji, jej wniesienie dopuszczalne jest zasadniczo wówczas, gdy został wyczerpany tryb przewidziany w art. 141 k.p.a., co oznacza, że zaskarżeniu podlega rozstrzygnięcie wydane przez organ II instancji w wyniku rozpoznania zażalenia od postanowienia organu I instancji.
Złożona w niniejszej sprawie skarga dotyczyła natomiast postanowienia organu I instancji, tj. Burmistrza Miasta z dnia [...] kwietnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Od tego postanowienia przysługiwał w toku postępowania administracyjnego środek zaskarżenia w postaci zażalenia do organu II instancji, którym w niniejszej sprawie jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K.. Skarżący nie skorzystał z przysługującego mu środka zaskarżenia lecz wniósł skargę do Sądu. Stwierdzić więc należy, że warunek wyczerpania środków zaskarżenia w ramach administracyjnego toku instancji nie został spełniony, gdyż postanowienie, którego legalność została zakwestionowana przez skarżącego, nie było przedmiotem kontroli właściwego organu odwoławczego.
Dlatego też skargę na postanowienie Burmistrza Miasta, jako skargę na rozstrzygnięcie organu I instancji, należało odrzucić, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.
/-/ A. Kiersnowska - Tylewicz