Uzasadnienie
G. S. – skarżąca wniosła skargę na decyzję Wojewody z dnia [...].04.2004 roku, którą organ I instancji utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...].02.2004 roku. Decyzją z dnia [...].02.2004 roku organ I instancji po rozpatrzeniu wniosku inwestora – W. G., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na adaptacji części pomieszczeń sklepu na samodzielny lokal handlowy w budynku przy ul. [...] w P. W uzasadnieniu tej decyzji organ I instancji wskazał, że projekt jest zgodny z warunkami technicznymi i przepisami szczególnymi, uzyskał pozytywną opinię miejskiego Konserwatora Zabytków oraz został pozytywnie zaopiniowany pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych, a także pod względem bezpieczeństwa i higieny pracy, wymaganiami ergonomii, została także potwierdzona jego zgodność z wymogami ochrony przeciwpożarowej. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 28,33 ust. 1, 34 ust. 4 i 36 ustawy z dnia 7.07.1994 roku- Prawo budowlane (t.j. Dz. U. Z 2003r. Nr 207, poz. 2016).
Odwołanie od powyższej decyzji z dnia [...].02.2004 roku wnieśli: skarżąca –G. S., B. K., A. D. – wszyscy będący współwłaścicielami nieruchomości położonej w P. przy ul. [...], w której mieści się lokal użytkowy objęty przedmiotową decyzją.
W odwołaniach odwołujący podnosili, iż nie wyrażają zgody na wykonanie zakresu robót objętych skarżoną decyzją, a inwestor nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a nadto wskazywali że jako współwłaściciele nieruchomości, do której należy przedmiotowy lokal użytkowy zostali pozbawieni możliwości brania udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym skarżoną decyzją udzielającą pozwolenia na budowę.
Po rozpoznaniu odwołań, Wojewoda jako organ I instancji wydał w dniu [...].04.2004 roku decyzję utrzymując nią w mocy zaskarżoną decyzję udzielającą pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu podał, iż na dzień wydania przez niego decyzji, w postępowaniu odwoławczym inwestor dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, spełniające wymogi stawiane w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003r. w sprawie wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę, a także przedłożył prawomocne postanowienie wstępne Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2003roku wydane w sprawie o sygn. akt III Ns 2204/96.
Dodatkowo stwierdził, że stawiane w odwołaniach zarzuty w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania o wydanie przedmiotowego pozwolenia na budowę przed organem I instancji nie stanowią wystarczającej podstawy do wydania rozstrzygnięcia kasacyjnego bowiem waga tych formalnych braków została usunięta w toku postępowania odwoławczego.
Skargę na powyższą decyzję z dnia [...].04.2004 roku złożyła G. S. wnosząc o uchylenie skarżonej decyzji i zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że jest współwłaścicielką przedmiotowej nieruchomości w połowie i nigdy nie udzielała zgody inwestorze – W. G. na przedmiotową inwestycje. Przyznała jednak, iż postanowienie Sądu Rejonowego w Poznaniu upoważnia W. G. do wskazanych w jego treści prac natomiast Sąd nie wypowiedział się co do terminów prac, rodzaju użytych materiałów, wielkości otworów, kolorystyki i innych kwestii objętych zatwierdzonym w pozwoleniu na budowę projekcie, z którym skarżąca zapoznała się. Skarżąca nadto podała, iż nigdy nie kwestionowała prawa inwestorski do współwłasności przedmiotowej nieruchomości, jednak jako współwłaściciel w połowie udziałów w rzeczonej nieruchomości miała prawo do zgłaszania swoich uwag na etapie sporządzania projektu budowlanego, a tego prawa została pozbawiona w postępowaniu administracyjnym.
W odpowiedzi na skargę, organ I instancji wniósł o jej oddalenie. Ustosunkowując się do zarzutów zawartych w skardze podał, że na podstawie art. 365 § 1 k.p.c. organy administracyjne związane są prawomocnymi orzeczeniami sądów, w tym prawomocnym orzeczeniem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2003 roku wydanego w sprawie III Ns 2204/96, a nadto powołując się na przepis art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy – Prawo budowlane organ wskazał, iż złożenie przez inwestora oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowle wyczerpuje granice kontroli prawnej przewidzianej dla organów administracji architektoniczno – budowlanej. Organ podniósł i to, iż żaden z obowiązujących przepisów prawa budowlanego nie daje stronom postępowania prawa do ingerencji w szczegółowe rozwiązania planowanej inwestycji w zakresie jej kolorystyki, a nadto nie jest prawdą, że postanowieniem wstępnym Sąd Rejonowy w Poznaniu udzielił jedynie zgody na zmianę istniejącego okna na nowoosadzone drzwi zewnętrzne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługiwała na jej uwzględnienie.
Zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (t.
j. Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016, ze zm.) pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Oświadczenie takie zostało przez inwestora złożone i to dwukrotnie: w dniu [...].01.2004r. przed wydaniem decyzji z dnia [...].02.2004 roku zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wykonanie wskazanych w jej treści robót budowlanych i w dniu [...].03 2004 roku w postępowaniu odwoławczym przed wydaniem decyzji przez organ II instancji z dnia [...].04.2004r.
Z treści oświadczenia z dnia [...].03.2004r. wynika, iż inwestor ponownie wskazuje, iż swoje prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wywodzi z prawa współwłasności przedmiotowej nieruchomości odnosząc się w tym względzie do zapisów księgi wieczystej dla tej nieruchomości, a nadto – już odmiennie od złożonego uprzednio oświadczenia z dnia [...].01.2004r., w którym powołał się na zgodę współwłaścicieli – wskazuje na prawomocne postanowienie wstępne Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2003r. wydane w sprawie o sygn. akt II Ns 2204/96, której przedmiotem jest zniesienie współwłasności nieruchomości, której dotyczy niniejsze postępowanie administracyjne.
W tymże postanowieniu wstępnym Sąd Rejonowy w Poznaniu upoważnił uczestniczkę postępowania, którą jest inwestor do wykonania tymczasowo na jej koszt ściśle wskazanych w treści tego orzeczenia robót adaptacyjnych celem wyodrębnienia samodzielnego lokalu użytkowego o powierzchni [...] m2 określonego jako lokal [...] w przedmiotowej nieruchomości i to zgodnie z opinią biegłego wyznaczonego przez tenże sąd z dnia [...].06.2002 i projektem ustanowienia lokalu użytkowego, wskazując iż stanowi on integralną część niniejszego postanowienia.
Tymczasem w omawianej sprawie organ II instancji utrzymał w mocy decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą w oparciu o ten projekt pozwolenia na wykonanie robót, które swym zakresem wykraczają poza upoważnienie wskazane w treści prawomocnego postanowienia wstępnego Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2003r. W pkt. III projektu budowlanego "Adaptacja pomieszczenia" zatwierdzonego decyzją organu I instancji określono prace adaptacyjne, izolacyjność cieplną i instalacje wewnętrzne. Prace adaptacyjne odbiegają swym zakresem w sposób znaczący od prac, do wykonania których inwestor został umocowany przez sąd powszechny.
Sąd ten wyraźnie wskazał do wykonania jakich prac upoważnił inwestora a nadto zaznaczył, że mają one być zgodne z opinią biegłego sądowego H. z dnia [...].06.2002r. i projektem ustanowienia lokalu użytkowego zaznaczając, iż stanowi on integralną część postanowienia. Projekt budowlany został wykonany przez architekta T. D. i w jego treści nie ma żadnego odniesienia do powołanego w sentencji postanowienia Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2002r. projektu, stanowiącego integralną część tego orzeczenia. Także nie było to przedmiotem badania ani jakichkolwiek ustaleń organu administracyjnego, który – co wynika z treści uzasadnienia skarżonej decyzji z dnia [...].04.2004r. – twierdzi, iż związany jest prawomocnym postanowieniem wstępnym wydanym przez sąd powszechny. Oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest środkiem dowodowym w postępowaniu administracyjnym w sprawie pozwolenia na budowę.
Jak każdy inny środek, podlega ono ocenie organu administracji publicznej (art. 80 k.p.a.). Organ administracji architektoniczno –budowlanej może zatem na podstawie złożonego oświadczenia uznać, że inwestor w istocie nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Nie jest jednak uprawniony kwestionować tego prawa wbrew oczywistym dokumentom. W omawianej sprawie inwestor powoływał się na prawomocne postanowienie wstępnie Sądu Rejonowego z dnia 31 stycznia 2002r. i organ winien w oparciu o nie dokonać szczegółowej analizy projektu budowlanego, który stanowi podstawę do wydania decyzji udzielającej pozwolenia na roboty budowlane – czego nie uczynił, a co mogło mieć wpływ na wynik postępowania i to winno być przedmiotem badania przez organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy.
Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt Hit. "c", art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – orzeczono jak w sentencji.
/-/E. Podrazik /-/M. Górecka /-/B. Drzazga kk