Uzasadnienie
Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia [...] listopada 2001 r. nakazał właścicielowi posesji przy ulicy [...], dz. nr [...] w P. gm. T. – M. P. rozbiórkę samowolnej rozbudowy warsztatu branży poligraficznej o wymiarach: od strony zachodniej 3,45 x 15,66 m, od strony północnej 5,54 x 7,24 m, od strony południowej 6,54 x 16,15 m i 3,73 x 3,32 m.
W uzasadnieniu wywiedziono, iż na przedmiotowej działce w roku 1988 r. wybudowano warsztat branży poligraficznej na podstawie pozwolenia na budowę nr 8381/185/88 z dnia 18.10.1988 r., wydanego przez Urząd Gminy T..
W latach 1988 - 1990 właściciel dokonał samowolnej rozbudowy obiektu. Z analizy zebranej w sprawie dokumentacji wynika, że w okresie dokonanej samowoli obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego P. rejon ul. [...] zatwierdzony uchwałą Rady Narodowej gm. T. nr XII/43/76 z dnia [...].09.1976 r.
Według ustaleń teren, na którym dokonano samowolnej rozbudowy oznaczony jest symbolem 58 MN - jak 15 MN. Opis symbolu 15 MN brzmi: "teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, wolnostojącej lub bliźniaczej zgodnie z ustaleniami graficznymi na planie".
Miejscowy plan gminy T. zatwierdzony uchwałą z dnia [...].09.1979 r. zawiera ustalenia, co do spornego rejonu zapisy adaptujące zapisy planu szczegółowego z 1976 r.
Stwierdzono, iż istnieje zatem sprzeczność dokonanej rozbudowy z ustaleniami planu.
W wyniku odwołania złożonego przez M. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] 11.2001 r.
W ocenie organu odwoławczego z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że działka, na której znajduje się sporny warsztat branży poligraficznej położona była w okresie rozbudowy warsztatu na terenie przeznaczonym w planie zagospodarowania przestrzennego pod budownictwo jednorodzinne wolnostojące lub bliźniacze.
Odnośnie tekstu planu obowiązującego w tym czasie organ odwoławczy zgodził się w tym względzie z dowodami organu I instancji.
W związku z tym stwierdzić należy, że dokonana rozbudowa jest niezgodna z ustaleniami planów obowiązujących w okresie jej powstania.
Tym samym zostały wypełnione przesłanki z art. 37 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego z 1974 r. Wobec czego należało orzec o rozbiórce omawianego obiektu.
Skargę na powyższą decyzję złożył M. P.. Żądał jej uchylenia. W ocenie skarżącego w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisu art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy prawa budowlanego z 1974 r.
Organy administracji nie wzięły bowiem pod uwagę, że skarżący pobudował na działce przy ul. [...] warsztat poligraficzny zgodnie z wydanym przez Urząd Gminy T. pozwoleniem na budowę tego obiektu. Z pozwolenia tego w sposób jednoznaczny wynika, że zabudowa warsztatowa działki zgodna jest z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy T. (uchwała nr IX/31/79 z dnia [...].09.1979 r.).
Bezpodstawnym zatem jest nakazanie rozbiórki rozbudowy warsztatu.
Zwrócić uwagę należy bowiem, że zgodnie z brzmieniem art. 37 ust. 1 pkt 1 cyt. prawa budowlanego o rozbiórce obiektu budowlanego lub jego części orzeka się w wypadku potwierdzenia, że obiekt lub jego część znajduje się w terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę lub przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę.
Niezrozumiałym jest zdaniem skarżącego, iż organy administracji na przestrzeni 14 lat licząc od dnia wydania przedmiotowego pozwolenia na budowę dokonują całkowicie odmiennych ustaleń w oparciu o jeden i ten sam plan zagospodarowania przestrzennego dla danego terenu.
Powyższe prowadzi do wniosku, że postępowanie administracyjne w całokształcie przedmiotowej sprawy nie doprowadziło do pozytywnego ustalenia, że wybudowanie w warunkach samowoli części obiektu warsztatowego pozostaje w kolizji z ustaleniami planistycznymi.
Zdaniem skarżącego stan faktyczny przedmiotowej sprawy uzasadniał zastosowanie rozwiązań legalizujących dokonanej samowolnie rozbudowy warsztatu w oparciu o art. 40 cyt. prawa budowlanego.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się bezzasadna. I tak bezspornym w niniejszej sprawie jest, iż rozbudowa warsztatu została dokonana bez wymaganego przepisami prawa pozwolenia na budowę.
Wątpliwości nie budził tekst planu obowiązującego w chwili dokonania rozbudowy.
Żadna ze stron nie kwestionowała wywodów poczynionych w tym względzie przez organy administracji, co do obowiązywania planu zagospodarowania przestrzennego gminy T. zatwierdzonego uchwałą Rady Narodowej gm. T. nr IX/31/79 z dnia [...].09.1979 r., który adaptował zapisy planu zagospodarowania przestrzennego gm. T. nr XII/43/76 z dnia [...].09.1976 r. dla rejonu ulicy [...].
Poza sporem pozostaje również, iż teren przedmiotowej działki oznaczony jest w tym planie symbolem 15 MN. Symbol ten oznacza sposób zagospodarowania terenu poprzez zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, wolnostojącą lub bliźniaczą.
Jasno zdaniem Sądu wynika z niego brak możliwości wznoszenia innego rodzaju zabudowań np. przemysłowych, warsztatowych. Za sprzeczną z postanowieniami planu uznać należy także rozbudowę istniejących obiektów warsztatowych, skoro plan takiej możliwości nie przewiduje.
Dla oceny zgodności spornej inwestycji z planem nie mają żadnego znaczenia okoliczności związane z uprzednim wzniesieniem obiektów warsztatowych.
Organ administracji nie jest związany wykładnią tego samego planu dokonaną w innym postępowaniu, nie dotyczącym dokonanej rozbudowy.
Za odpowiadającą prawu uznać należało więc wykładnię, iż postanowienia planu w zakresie jednostki 15 MN nie pozwalały na zabudowę inną poza mieszkaniową.
Wojewódzki Sąd Administracyjny poczynił samodzielnie ustalenia treści postanowień planu obowiązującego w dacie wydawania decyzji przez organy administracji. Obowiązywał wówczas plan zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzony uchwałą Rady Gminy nr XXX/148/92 z dnia [...].12.1992 r. opublikowany w Dzienniku Urzędowym Województwa P. nr 1/93 poz.
- 5. Spornego terenu dotyczy zapis o następującym brzmieniu:
- – adaptacja istniejącej zabudowy jednorodzinnej i uzupełniające jej realizacje na parceli, przeprowadzonej na podstawie planu szczegółowego zatwierdzonego uchwałą GRN nr XII/43/76 z dnia [...].09.1976 r. z dopuszczeniem nieuciążliwych miejsc pracy. Zainwestowanie obiektami kubaturowymi posesji nie może przekraczać 30 % jej powierzchni, a odległości od granic między obiektami muszą odpowiadać przepisom prawa budowlanego.
Zdaniem Sądu analiza zacytowanych wyżej postanowień planu prowadzi do wniosku, iż nie pozwalały one na lokowanie, na spornym terenie innej zabudowy, poza mieszkalną.
Wprawdzie zapis planu dopuszcza na tym terenie nieuciążliwe miejsca pracy. Jednak ich lokalizacja winna odbywać się w ramach zabudowy mieszkaniowej, o której stanowi powyższy zapis.
Stąd skoro zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiadało prawu, skargę jako bezzasadną należało oddalić, mając na względzie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) przy zastosowaniu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.).
/-/ E.Podrazik /-/ A.Łaskarzewska /-/ G.Radzicka
MK