Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2011 r., nr [...], działający z upoważnienia Prezydent Miasta P., na podstawie art. 2, art. 3, art. 4, art. 5, art. 6, art. 7 ust. 1 i 5 art. 8 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 734 ze zm.), oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) przyznał J. F. dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł miesięcznie na okres 6 miesięcy od dnia 01 listopada 2011 r. do 30 kwietnia 2012 r. na pokrycie opłat za zajmowany lokal przy ul. [...].
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła J. F. wskazując, iż nie zgadza się z przyznaniem dodatku mieszkaniowego od dnia 01 listopada 2011 r., na podstawie wniosku z dnia 30 września 2011 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją z dnia [...] marca 2012 r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia powtórzono dotychczasowy przebieg postępowania oraz wskazano, iż tryb i zasady przyznawania dodatków mieszkaniowych regulują przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 156, poz. 1817 ze zm.). W świetle powyższych przepisów dodatek mieszkaniowy przyznaje się na wniosek osoby uprawnionej (art. 7 ust. 1 ustawy o dodatku mieszkaniowym) i przyznaje się go na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego, po dniu złożenia wniosku (art. 7 ust. 5 powyższej ustawy).
W ocenie organu odwoławczego, z uwagi na treść art. 61 § 3 kpa, wskazującego, że dniem wszczęcia postępowania administracyjnego jest dzień doręczenia żądania organowi, w przedmiotowej sprawie uznać należało, że postępowanie zostało wszczęte w dniu 04 października 2011 r. Wtedy to właśnie nadana w placówce pocztowej w dniu 30 września 2011 r. przesyłka, zawierająca wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego, wpłynęła do organu. Tym samym uznać należało, że organ I instancji prawidłowo orzekł o przyznaniu dodatku od dnia 01 listopada 2011 r. Wyjaśniono również, że ustawa o dodatkach mieszkaniowych nie przewiduje możliwości przyznania dodatku mieszkaniowego w innym terminie.
Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu J. F. wskazując, iż się z nią nie zgadza.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko i wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się zasadna.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 §1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.
Przedmiotem zaskarżonej decyzji jest decyzja w przedmiocie przyznania skarżącej dodatku mieszkaniowego.
Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji stanowią przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych. Jak wynika z analizy akt sprawy nie budzi wątpliwości Sądu, iż skarżąca spełnia przesłanki uzasadniające przyznanie jej wnioskowanego dodatku mieszkaniowego. Również jego wysokość odpowiada zasadom określonym w wymienionych powyżej aktach prawnych (k. 14 akt administracyjnych organu I Instancji). Okoliczności powyższe nie są również kwestionowane przez skarżącą. Jej zarzuty opierają się jedynie na wadliwym określeniu daty początkowej wypłaty dodatku mieszkaniowego.
Rozpoznając przedmiotową sprawę wskazać należy w pierwszej kolejności, iż ustawodawca nie określił w ustawie w jakim czasie winien być złożony wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Jak zasadnie wskazał organ odwoławczy, w art. 7 ust. 1 ustawy o dodatku mieszkaniowym wskazano jedynie, iż dodatek mieszkaniowy przyznaje się na wniosek osoby uprawnionej i przyznaje się go na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego, po dniu złożenia wniosku (art. 7 ust. 5 powyższej ustawy). Tym samym ustawa z 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych nie określa terminu początkowego jak i końcowego do złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego określając jedynie skutki, jakie wiążą się ze złożeniem stosownego wniosku w danym dniu. Innymi słowy, data wniesienia stosownego wniosku wyznacza granice konkretnej sprawy, gdyż zgodnie z brzemieniem przepisu art.7 ust. 5 dodatek mieszkaniowy przyznawany jest na dany okres liczony "od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku".
W powyższym świetle, dla ustalenia okresu początkowego wypłaty dodatku mieszkaniowego konieczne jest ustalenie kiedy doszło do złożenia wniosku. Organ odwoławczy przyjął przy tym, że dniem powyższym winien być dzień wpływu wniosku do organu, a więc w przedmiotowej sprawie, dzień 04 października 2011 r. Sąd podkreśla jednakże, iż analiza art. 7 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych nie daje podstaw do przyjęcia, aby wypłata dodatku mieszkaniowego była wiązana z datą wszczęcia postępowania administracyjnego. Ustawodawca wskazał bowiem wprost, iż prawo do dodatku mieszkaniowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. Oznacza to, iż rozpoznając przedmiotową sprawę należy mieć na względzie treść art. art. 57 § 5 pkt. 2 kpa, zgodnie z którym termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego.
Wniosek o przyznanie dodatku mieszkalnego, jak każdy wniosek, czyli pismo strony skierowane do organu administracji, zawierający żądanie wydania określonej decyzji, wszczyna postępowanie administracyjne. Tym samym złożenie pisma wszczynającego postępowanie administracyjne jest czynnością procesową, która podlega właściwym w tym zakresie przepisom – czyli Kodeksowi postępowania administracyjnego. Stąd do wniosku powyższego znajdą zastosowanie przepisy dotyczące obliczania terminów określonych w art. 57 kpa, w tym również zasady zachowania terminu przez pismo wniesione w właściwej placówce pocztowej operatora publicznego.
Sąd podkreśla, iż termin "złożenie wniosku", użyty w art. 7 ust. 5 ustawy o dodatku mieszkaniowym nie może być utożsamiany z terminem wpływu wniosku do organu. Niewątpliwie, jak prawidłowo wskazały organy administracji publicznej, stosownie do treści art. 61 § 3 kpa, datą wszczęcia postępowania administracyjnego na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej, albo przez operatora publicznego (pocztę), albo przez stronę osobiście. Jednakże nie można uznać, że przepis ten eliminuje przepis art. 57 § 5 pkt 2 kpa.
W konsekwencji ustalenie, iż wniosek o przyznanie dodatku mieszkalnego został nadany w placówce pocztowej w danym miesiącu, powoduje, iż dodatek mieszkaniowy winien zostać przyznany od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu jego nadania.
Podsumowując dotychczasowe rozważania wskazać należy, iż organy administracji publicznej rozstrzygając przedmiotową sprawę wadliwie uznały, iż dniem złożenia wniosku w rozumieniu art. 7 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych jest dzień wszczęcia postępowania, a więc dzień jego wpływu do organu. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję.
Ponownie rozpoznając sprawę organy zobowiązane są do uwzględnia wykładni przepisów zawartej w powyższym uzasadnieniu.
O wykonalności orzeczono na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.