Uzasadnienie
Skarżący J. i Z. małżonkowie T. złożyli wnioski o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie ich od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Zarządzeniem z dnia 23 października 2007r. wnioskodawcy zostali zobowiązani do osobistego uzupełniania powyższych wniosków w zakreślonym terminie poprzez przedłożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych.
W odpowiedzi z dnia 29 października 2007r. wnioskodawcy podali, że rezygnują ze swego żądania do przyznania im prawa pomocy w niniejszej sprawie.
Zgodnie z treścią art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie jedynie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Wniosek ten wywiera skutki prawne od daty jego wniesienia, czyli na przyszłość.
Wynika z powyższego, że do oceny sytuacji majątkowej i rodzinnej z punktu widzenia możliwości skorzystania przez wnioskodawców z dobrodziejstwa prawa pomocy niezbędne jest istnienie wyraźnego żądania strony w tym przedmiocie.
Z drugiej strony, żaden przepis ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie pozbawia strony możliwości decydowania, czy swoje żądanie podtrzymuje i popiera, czy też z niego rezygnuje. W niniejszej sprawie skarżący w piśmie z dnia 29 października 2007r. wyraźnie domagali się zaniechania rozpoznania wniosku o prawo pomocy, czyli de facto cofnęli swoje żądanie w tym zakresie. W tym stanie rzeczy należało odmówić wnioskodawcom przyznania prawa pomocy.
Okoliczność ta nie stoi na przeszkodzie ponownemu zwróceniu się o przyznanie prawa pomocy w toku postępowania przed sądem administracyjnym także w przyszłości.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie.
/-/ K. Witkowicz-Dwornicka