Uzasadnienie
Burmistrz Gminy decyzją z dnia [...] grudnia 2000 r. ustalił dla A spółka z o.o. w W. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej sieci ERA GSM 900/1800 w miejscowości K. nr ewid. działki [...] przy ul. [...].
J. S. wnioskiem z [...] maja 2001 r. skierowanym do Starosty Powiatowego wniósł o wznowienie powyższego postępowania. Podał, iż jako współwłaściciel działek [...],[...] i [...], bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu. Podkreślił, iż kwestionowana decyzja nie uwzględnia danych wynikających z "oceny oddziaływania inwestycji na środowisko" i że budowa nie jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Pismem z [...] czerwca 2001 r. Starosta przekazał wniosek do rozpoznania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu.
Decyzją z [...] sierpnia 2001 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie przepisu art. 149 § 3 kpa odmówiło wznowienia postępowania.
Kolegium ustaliło, iż działki których współwłaścicielem jest J.S. znajdują się w odległości około 200 metrów od miejsca położenia inwestycji. Jest to odległość znacznie przekraczająca zakres ponadnormatywnego oddziaływania promieniowania elektromagnetycznego. Brak jest więc podstaw do przyjęcia, iż inwestycja narusza prawa zainteresowanego.
Wskazano także, iż stacja bazowa zlokalizowana jest na terenie przeznaczonym w planie zagospodarowania przestrzennego z 17 lutego 1993 r. (Dz.Urz.Woj.Pozn. Nr 5 poz.
43) pod przemysł, a działki J.S. położone są na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o charakterze wiejskim. Decyzja o warunkach zabudowy dla stacji bazowej na terenie przemysłowym nie wpływa w żadnej mierze na ograniczenie praw dla zabudowy mieszkaniowej.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kolegium zaskarżoną decyzją wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję z [...] sierpnia 2001 r.
J.S. wniósł skargę, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji.
Skarżący zarzucił, iż decyzja Burmistrza ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla stacji bazowej nie jest zgodna z założeniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Inwestycja narusza bowiem jego i miejscowej społeczności uzasadnione interesy. Zdaniem skarżącego brak było podstaw do odmowy wznowienia postępowania.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.
Sąd Administracyjny, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) zważył, co następuje:
Organem właściwym w sprawie wznowienia lub odmowy wznowienia postępowania oraz prowadzenia wznowionego postępowania jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji (art. 150 kpa). Może być nim zarówno organ drugiej instancji (organ, który wydał decyzję w postępowaniu odwoławczym), jak i organ pierwszej instancji. Organ pierwszej instancji jest w nim wtedy, gdy jego decyzja stała się ostateczna.
W rozpoznawanej sprawie jest bezsporne, iż decyzja Burmistrza Gminy z [...] grudnia 2000 r. stała się ostateczna wskutek niewniesienia odwołania.
Organem właściwym do wydania decyzji w sprawie odmowy wznowienia postępowania (art. 149 § 3 kpa) był więc Burmistrz jako organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji (art. 150 § 1 kpa).
W przypadku, gdy przyczyną wznowienia postępowania jest działalność organu, który wydał decyzję w ostatniej instancji, decyzję o odmowie wznowienia wydaje organ wyższego stopnia (art. 150 § 3). Dotyczy to jednak tylko sytuacji, gdy na skutek działania lub zaniechania organu nastąpiła wadliwość postępowania określona w art. 145 § 1 (na przykład wyłączeniu podlegał pracownik tego organu albo sam organ, świadomie nie zawiadomiono strony o wszczęciu postępowania).
W wyroku II SA 165/88 Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił: "Jeżeli strona żąda wznowienia postępowania z tej przyczyny, że bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu to organem właściwym do rozstrzygnięcia o tym żądaniu w myśl art. 150 § 2 kpa jest organ wyższego stopnia tylko wówczas, gdy było to wynikiem zamierzonego działania organu prowadzącego poprzednie postępowanie w celu uniemożliwienia tej stronie wzięcia udziału w tym postępowaniu". Należy także podkreślić, iż organ odwoławczy obowiązany jest ustalić to, czy zaskarżona do niego decyzja została wydana z zachowaniem przepisów o właściwości organu orzekającego, a w razie stwierdzenia naruszenia tych przepisów uchylić decyzje i przekazać sprawę do załatwienia przez właściwy organ. Niedopełnienie tego obowiązku powoduje nieważność decyzji organu odwoławczego (wyrok NSA IV SA 632/88).
W sprawie jest niewątpliwe, iż nie ma żadnego związku pomiędzy działaniem organu orzekającego w ostatniej instancji (Burmistrz Gminy) a podstawą wznowienia (art. 145 § 1 pkt 4).
Z tych powodów na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270) i art. 156 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 97 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1271) orzeczono jak w sentencji wyroku. O kosztach postanowiono na podstawie art. 200 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ K.Pawlicki /-/ St.Małek /-/ J.Szaniecka
DS