Uzasadnienie
W związku z przyznaniem skarżącemu prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 lipca 2013 r., Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła do jego reprezentowania adwokata M. S. (k. 59 akt sąd.).
Pełnomocnik poinformował, że nie znalazł podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 października 2013 r. oddalającego skargę. Nadto wskazał, że o powyższym zawiadomił skarżącego odrębnym pismem (k. 104 akt sąd.). Pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej w związku ze sporządzeniem powyższej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wniosek pełnomocnika nie zasługuje na uwzględnienie.
Bezsporne w sprawie jest, że adwokatowi ustanowionemu w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy należy się wynagrodzenie od Skarbu Państwa, jest ono wypłacane na wniosek.
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), a w szczególności przepisy Rozdziału 5 i 6 tego rozporządzenia.
Przepis § 20 rozporządzenia określa obligatoryjną treść wniosku o przyznanie wynagrodzenia, a mianowicie przepis ten stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W niniejszej sprawie wniosek z dnia 16 stycznia 2014 r., złożony przez adwokata M. S. nie zawiera stosownego oświadczenia.
Brak oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 20 rozporządzenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia jego braków, opisanego w art. 49 ustawy p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2006 r., II FSK 862/05, LEX 242945, postanowienie NSA z dnia 18 października 2005 r., II FZ 625/05, niepubl., postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ390/08).
Mając powyższe na uwadze oddalić należy wniosek pełnomocnika na podstawie art. 258 §2 pkt 8 p.p.s.a. w zw. z § 1 pkt 3 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska