Uzasadnienie
Wnioskodawczyni L. B. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości (k. 11).
W uzasadnieniu wniosku podała, że jest emerytką, ma 84 lata, jest wdową. Oświadczyła, że zamieszkuje razem z córką, która ze względu na wiek i chorobę pozostaje bez pracy i nie może wesprzeć finansowo wnioskodawczyni. Skarżąca oświadczyła, że razem z córką utrzymują się z jej emerytury w wysokości [...] zł netto miesięcznie. W części wniosku o prawo pomocy dotyczącej posiadanego majątku skarżąca oświadczyła, że posiada dom jednorodzinny z XIX w. o powierzchni [...] m², który wymaga kapitalnego remontu. Nadto wskazała, że nie posiada żadnego innego wartościowego majątku, czy oszczędności. Skarżąca wskazała, że na leki wydaje miesięcznie około 300 zł., koszty bytowe wynoszą około 200 zł miesięcznie, nadto naprawy szkód na nieruchomości wynoszą około 100 zł.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a.).
Sytuacja majątkowa i finansowa skarżącej oraz córki wskazuje, że nie może ona wygospodarować jakichkolwiek środków na uiszczenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, chociażby w części. Uzyskiwane dochody z emerytury wnioskodawczyni w całości przeznacza na zaspokojenie podstawowych bieżących potrzeb rodziny. Doświadczenie życiowe wskazuje, że po uiszczeniu koniecznych kosztów utrzymania, w tym wydatków na leki, skarżącej nie pozostają już żadne wolne środki, które mogłaby przeznaczyć na poniesienie kosztów niniejszego postępowania. Tym bardziej nie jest w stanie wygospodarować środków na uiszczenie rynkowego wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
W tym stanie rzeczy przyznać należy skarżącej prawo pomocy w całości poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata.
Podkreślenia wymaga, że zgodnie z dyspozycją art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
/-/K. Witkowicz-Grochowska