Uzasadnienie
Zaskarżoną uchwałą Rada Miejska uznała za bezzasadną skargę R. L. na działalność Burmistrza K. W uzasadnieniu uchwały Rada podała, że skarżący nie był obecny przy interwencji Straży Miejskiej w dniach [...] r. i [...] r., stąd Komisja rewizyjna nie mogła ocenić czy interwencje Straży Miejskiej były przeprowadzone właściwie, czy miały charakter tendencyjny. Interwencje te zakończyły się natomiast pouczeniem, co – jak ustaliła Komisja – potraktowane zostało przez skarżącego jako zastraszanie.
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 1 -8 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; jak też inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Z treści wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. skargi na uchwałę Rady Miejskiej w K. wynika, iż Rada Miejska uznała za bezzasadną skargę na działalność Burmistrza K. polegającą na łamaniu art. 3 ust. 2 ustawy z 13.09.1996 r o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008 ze zm.), z czym nie zgodził się skarżący powołując się na przepisy ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, może stanowić przedmiot skargi w rozumieniu art. 227 -240 Działu VIII ustawy z dnia 14.06.1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Skarga, o której mowa w art. 227 Kpa, jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, które nie dają podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego albo też nie mogą stanowić podstawy powództwa lub wniosku zmierzającego do wszczęcia postępowania sądowego. Skargi tego rodzaju są załatwione w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy (por. wyrok z [...] r. Naczelny Sąd Administracyjny, sygn.....).
Zaskarżona uchwała Rady Miejskiej w K. z dnia [...] r. nr [...] stanowi zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi na działalność Burmistrza K.. Skutkiem zawiadomienia jest m. in. zakończenie postępowania skargowego w odniesieniu do sprawy, która była jej przedmiotem, przy czym zawiadomienie o załatwieniu skargi nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na jego niezgodność z prawem (J.Borkowski, Komentarz do Kodeksu postępowania administracyjnego- Wydawnictwo C. H. Beck Warszawa 2006 r., s. 856). Zawiadomienie o załatwieniu skargi w trybie postępowania skargowego wyrażone w formie uchwały przez radę gminy nie daje podstaw do złożenia skargi na taką uchwałę do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 08.03.1990 r. o samorządzie gminnym (por. postanowienie NSA z [...] r., sygn. [...], postanowienie WSA z [...] r., sygn. [...]).
Niedopuszczalne było, więc zaskarżenie uchwały Rady Miejskiej w K. z dnia [...] r. nr [...] do sądu administracyjnego. Dlatego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji
/-/ W. Batorowicz