Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. Prezydent Miasta P., powołując podstawę prawną z art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98 poz. 602 ze zm.) orzekł o skierowaniu R.J. posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii [...] na badania lekarskie.
W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że otrzymano od egzaminatora Wojskowej Komendy Uzupełnień zawiadomienie o zastrzeżeniach w stosunku do stanu zdrowia R.J., z uwagi na białaczkę limfatyczną w okresie remisji i przewlekłe zapalenie wątroby typu C. W odwołaniu od decyzji R.J. podnosił, że przebyte przez niego białaczka oraz zapalenie wątroby nie mają wpływu na możliwość prowadzenia pojazdów co stwierdzili lekarze. Poddany już został badaniu lekarskiemu – w trakcie trwania kursu na prawo jazdy i wówczas lekarz nie zgłaszał zastrzeżeń co do możliwości kierowania pojazdami. Prawo jazdy otrzymał [...]r.
Ponadto podał, iż z uwagi na ciężką sytuację materialną nie stać go na ponoszenie kosztów związanych z badaniem lekarskim.
Decyzją z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W motywach rozstrzygnięcia stwierdzono, że zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym badaniu lekarskiemu przeprowadzonemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem, skierowany decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia, co do stanu zdrowia.
Organ pierwszej instancji prawidłowo ocenił stan faktyczny i prawny sprawy. Organy administracji nie posiadają wiedzy pozwalającej ocenić czy stan zdrowia R.J. jest przeszkodą do kierowania pojazdami mechanicznymi.
Skierowanie na badanie lekarskie nie oznacza cofnięcia uprawnień do kierowania.
R.J. wniósł skargę do Sądu domagając się uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., podnosząc iż organ II instancji nie ocenił w pełni jego odwołania.
Przebyta choroba nie dyskwalifikuje go do kierowania pojazdami. Wniosek Wojskowej Komendy Uzupełnień stanowi szykanę jego osoby.
Lekarz przeprowadzający badanie dopuszczające uzyskania prawa jazdy stwierdził, że może on prowadzić pojazdy, więc wniosek WKU był bezzasadny.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regułą wyrażoną w art. 122 ust 1 pkt 4 ustawy z 20 czerwca 1997. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U Nr 98 poz. 602 ze zm.) badaniu lekarskiemu przeprowadzonemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem skierowany decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia.
Jak się wydaje orzekające w sprawie organy administracji publicznej poprzestały na uznaniu, iż wniosek Wojskowej Komendy Uzupełnień jest wystarczającą przesłanką do skierowania R.J. na ponowne badanie lekarskie. Organ II instancji w żaden sposób nie odniósł się do zarzutu skarżącego, iż rok wcześniej poddany został badaniu lekarskiemu – i wówczas lekarz orzecznik nie stwierdził przeciwwskazań do kierowania przez skarżącego pojazdami (natomiast z treści pism skarżącego oraz wniosku WKU jednoznacznie wynika, iż w czasie tym był już chory – białaczka w fazie remisji, czyli cofania się).
Żaden z orzekających organów nie podjął nawet próby ustalenia (w drodze choćby uzyskania zaświadczeń lekarskich od skarżącego, czy też przesłuchania go), czy od tego czasu nastąpiła jakaś zmiana w stanie jego zdrowia uzasadniająca skierowanie na ponowne badanie lekarskie.
W przedstawionej sytuacji obowiązkiem organu administracji publicznej, wynikającym z art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 kpa było wnikliwe odniesienie się do wniosków skarżącego związanych z uzyskanym rok wcześniej zaświadczeniem lekarskim, kwalifikującym go jako osobę zdolną do prowadzenia pojazdów mechanicznych pod względem zdrowotnym.
Co więcej orzekające organy nie dopełniły obowiązku zapewnienia skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu czym naruszyły przepis art. 10 § 1 kpa.
W przedstawionym stanie prawnym doszło więc do naruszenia art. 7, 77 § 1 107 § 3 i art. 10 § 1 kpa.
Z wymienionych powodów uchylono obie zapadłe w sprawie decyzje na podstawie art. 135 i art. 145 § 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjn. i ustawę Prawo o postęp. przed sąd. adm. (Dz. U. Nr 153, Poz. 1271 ze zm.) orzekając o zwrocie kosztów sądowych, stosownie do art. 200 u p s a.
Ponieważ w sprawie niniejszej skarga została uwzględniona – orzeczono na podstawie art. 152 u p s a o niemożności wykonania zaskarżonej decyzji.
W trakcie ponownego rozpatrywania sprawy obowiązkiem organu administracji publicznej będzie ocena wniosków (zarzutów) skarżącego pod kątem zasadności skierowanie go na ponowne badanie lekarskie.
Szczególne znaczenie w tym zakresie będzie miało wyjaśnienie, czy w stanie zdrowia skarżącego nastąpiła taka zmiana stanu zdrowia – od czasu poprzedniego badania, które wskazywałoby na konieczność poddania go ponownemu badaniu.
/-/ L.Drewniak-Żaba /-/ P.Miładowski /-/ R.Batorowicz
TG