Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 marca 2017 r. M-ROL sp. z o.o. sp.k. wniosła skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 21 marca 2017 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzje Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. W. z dnia 2 listopada 2016 r., [...] o stwierdzeniu choroby zawodowej u D. K.. Wśród wniosków skargi M. sp. z o.o. sp.k. zawarła między innymi żądanie wstrzymania zaskarżonej decyzji w całości na podstawie art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jednolity tego aktu prawnego opublikowano w Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej "P.p.s.a.").
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie jest zasadny.
Zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W tym miejscu należy wskazać, że na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Domagając się zatem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga również, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, Lex 1624317).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy wskazać należy, że M. sp. z o.o. sp.k. wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przywołała okoliczności ani argumentacji, które świadczyłyby albo przekonywałyby o zaistnieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tego powodu nie ma więc podstaw do uwzględnienia jej wniosku.
Jednocześnie należy wyjaśnić, iż wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie także z innych powodów. Zasadą jest, że wstrzymanie wykonania może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym wykonania nałożonych na adresata obowiązków lub przyznanych praw. Tym samym nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2011 r., sygn. akt II OZ 564/11, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przedmiotem skargi M. sp. z o.o. sp.k. i zarazem wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny z dnia 21 marca 2017 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. W. z dnia 2 listopada 2016 r., [...] o stwierdzeniu choroby zawodowej u D. K.. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie stanowi aktu podlegającego wykonaniu albowiem nie wywołuje ona żadnych skutków materialnych, nie wiąże się z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja ta w szczególności nie nakłada na M. sp. z o.o. sp.k. żadnych obowiązków. Poza tym ocena stanu zdrowia nie jest aktem możliwym do wykonania, a jedynie potwierdza istniejący stan rzeczy. Z tej przyczyny nie mógł zostać uwzględniony wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Stosownie do art. 61 § 5 P.p.s.a. postanowienie zostało wydane na posiedzeniu niejawnym.
/-/ J. Szuma