Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 września 2018 roku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] roku, nr [...] w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie świadczenia alimentacyjnego. Orzeczenie wraz z uzasadnieniem zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej dnia 15 października 2018 roku.
Pismem z dnia 29 października 2018 roku pełnomocnik strony skarżącej wniosła o uzupełnienia wyroku poprzez orzeczenie o zasądzeniu od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącej K. K. kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa według norm przesianych.
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm. - dalej powoływanej jako "P.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Natomiast w § 2 tego przepisu przewidziano możliwość uzupełnienia wyroku co do zwrotu kosztów na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 157 § 3 p.p.s.a. orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Do postanowień, z mocy art. 166 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie zawarł w rozstrzygnięciu kończącym postępowanie orzeczenia co do kosztów postępowania, mimo, iż strona skarżąca w skardze wnosiła o zasądzenie kosztów postępowania. W tej sytuacji, wniosek pełnomocnika skarżącej należało uznać za zasadny i na podstawie art. 157 § 2 i 3 P.p.s.a. w związku z art. 166 P.p.s.a. uzupełnić wyrok z dnia 19 września 2018 roku o rozstrzygnięcie dotyczące kosztów postępowania.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a. i art. 205 § 2 P.p.s.a. Zgodnie z art. 205 § 2 P.p.s.a., niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego obejmują także jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez Sąd osobistego stawiennictwa strony. Przepisami odrębnymi, o których mowa wyżej, są przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2018 r., poz. 265).
Mając na względzie powyższe, Sąd określił wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego wedle stawek minimalnych, uznając, że w okolicznościach niniejszej sprawy wynagrodzenie w takiej wysokości będzie adekwatne w szczególności do niezbędnego nakładu pracy pełnomocnika oraz jego przyczynienia się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy. W rezultacie na zasądzoną kwotę kosztów postępowania składa się wynagrodzenie reprezentującego skarżącą pełnomocnika ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) wyżej powołanego rozporządzenia ([...] zł), a także uiszczona opłata skarbowa od pełnomocnictwa.
Na podstawie art. 200 P.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zobowiązane jest do zwrotu K. K. łącznej kwoty [...] zł tytułem kosztów postępowania.
/-/ E. Brychcy