Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 11 lipca 2013r. oddalił skargę G. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W związku z przyznaniem skarżącej prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła ostatecznie do reprezentowania skarżącej radcę prawnego E.F. (k. 85 akt sąd.).
Pełnomocnik skarżącej złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze sporządzoną przez siebie skargą kasacyjną od wyroku Sądu. Po przywróceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej została ona przekazana Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do rozpoznania. W skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, której koszty nie zostały opłacone nawet w części (§16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013r. poz. 490). Pełnomocnik skarżącej nie stawiła się na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjny. W dniu 10 listopada 2015r. Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok w sprawie.
W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z §22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015r. poz. 1805) do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie powyższego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Zgodnie z §15 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 powyższego rozporządzenia oraz niezbędne udokumentowane wydatki radcy prawnego.
W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, zgodnie z którym pełnomocnik ustanowiony z urzędu otrzymuje wynagrodzenie za faktycznie udzieloną pomoc prawną, przy czym udzielenie pomocy prawnej przez pełnomocnika z urzędu powinno zmierzać bezpośrednio do poprawy lub ochrony sytuacji prawnej osoby, której pomoc jest udzielana (por. np. postanowienia NSA: z dnia 15 kwietnia 2010 r., sygn. akt II OZ 321/10, z dnia 17 września 2012 r., sygn. akt II FZ 727/12). Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, wynagrodzenie takie przysługuje jedynie w sytuacji świadczenia pomocy prawnej na poziomie wymaganym przez jej profesjonalny charakter.
Pełnomocnik w ramach czynności pomocy prawnej sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu, zatem tylko te czynności były czynnościami wykonanymi w niniejszej sprawie przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika, przewidzianymi w rozporządzeniu, za które przyznaje się wynagrodzenie. W tym też zakresie pomoc prawna została skarżącej faktycznie udzielona.
Na podstawie §14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wyznaczonemu radcy prawnemu, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji, przysługuje 75% stawki minimalnej wynoszącej 240 zł. Uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika na podstawie §2 ust. 1 rozporządzenia w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, ze zm.) należało przyznać pełnomocnikowi tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie w kwocie [...] zł podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, w kwocie [...] zł. (§2 ust. 3 rozporządzenia), łącznie [...] zł.
Mając powyższe na względzie na podstawie art. 258 §2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska