Uzasadnienie
Kierownik Powiatowego Urzędu Pracy w C., działając z upoważnienia Starosty C., decyzją z dnia [...] nr [...], na podstawie art. 104 kpa, art. 37 "j", art. 37 "l" ust. 1, art. 24 i art. 6 pkt 6 lit. "b" ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r. nr 6 poz. 56 ze zm.) oraz art. 5 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o pomocy społecznej (Dz.U. z 2001 r. nr 89 poz. 973), odmówił J.T. przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego.
W uzasadnieniu decyzji podano, że na podstawie decyzji Starosty C. z dnia [...] nr [...] J.T. uzyskała od dnia 4 lipca 2000 r. status osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 12 lipca 2000 r. na okres nie przekraczający 12 miesięcy.
Natomiast decyzją z dnia [...] nr [...] Starosta C. orzekł o utracie przez J.T. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 12 lipca 2001 r.
W dniu 7 września 2001 r. J.T. złożyła wniosek o zaliczenie jej wyżej wymienionego zasiłku do okresu uprawniającego do zasiłku i przyznanie zasiłku przedemerytalnego. Po rozpatrzeniu tego wniosku Kierownik Powiatowego Urzędu Pracy w C. stwierdził, że okres uprawniający J.T. do zasiłku przedemerytalnego wynosi 25 lat 11 miesięcy i 21 dni i w związku z tym nie posiada ona wymaganego okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego.
W odwołaniu od decyzji Kierownika Urzędu Pracy w C. z dnia [...] J.T. zakwestionowała fakt, że nie zaliczono jej okresu pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy od 1 stycznia 1994 r. do 30 czerwca 2000 r. i wniosła o zaliczenie tego okresu do okresu uprawniającego do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego oraz przyznania zasiłku przedemerytalnego.
Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania J.T., decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji Wojewoda wyjaśnił, że J.T. ponowny wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego złożyła w dniu 7 września 2001 r.
W związku z tym organ I instancji był zobowiązany do zbadania sytuacji odwołującej się wg stanu prawnego na dzień 7 września 2001 r., a nie na dzień wcześniejszej rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy, tj. 4 lipca 2000 r.
Organ II instancji stwierdził, że J.T. w dniu 7 września 2001 r. spełniała dwie przesłanki określone w art. 37 "j" ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, tj. spełniała warunki do uzyskania statusu osoby bezrobotnej oraz 20-letni okres uprawniający do emerytury. Nie wykazała natomiast J.T. 30 lat okresu uprawniającego do zasiłku lub 25 lat, w tym 15 lat wykonywania prac uznanych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze oraz nie posiadała prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Brak spełnienia wszystkich przesłanek określonych w art. 37 "j" ust. 1 cytowanej ustawy uniemożliwił przyznanie J.T. prawa do zasiłku przedemerytalnego.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2001 r. J.T. wniosła o zaliczenie jej okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych od 4 lipca 2000 r. do 19 stycznia 2001 r. do okresu 30 lat i przyznanie jej zasiłku przedemerytalnego. Skarżąca podała, że w dniu rejestracji zaliczono jej staż wliczając okres renty i łącznie wyliczono jej okres 29 lat 5 miesięcy i 15 dni uprawniający do otrzymania zasiłku przedemerytalnego.
Wojewoda Wielkopolski w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, ale z innych przyczyn niż wskazane w skardze.
Jak wynika z pisma Powiatowego Urzędu Pracy w C. z dnia 12 grudnia 2002 r. skarżąca J.T. od dnia 11 czerwca 2001 r. nabyła uprawnienia do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W związku z tym Kierownik Powiatowego Urzędu Pracy w C. działając z upoważnienia Starosty C. decyzją z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 104 kpa i art. 155 kpa oraz art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 13 ust. 3 pkt 1, art. 6 pkt 6 lit "a" i "b" ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r. nr 6 poz. 56 ze zm.), za zgodą stron uchylił decyzją Starosty C. z dnia [...] nr [...] w sprawie utraty przez J.T. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 12 lipca 2001 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania oraz orzekł o utracie prawa do tego zasiłku i statusu osoby bezrobotnej od dnia 11 czerwca 2001 r. z powodu nabycia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Natomiast decyzją z dnia [...] nr [...] Kierownik Urzędu Pracy w C., na podstawie art. 104 i art. 154 kpa uchylił decyzją Starosty C. z dnia [...] odmawiającą przyznania J.T. prawa do zasiłku przedemerytalnego.
Wojewoda w odpowiedzi na pismo Sądu wyjaśnił, że w związku z decyzją Starosty C. z dnia [...] nr [...] uchylającą decyzję z dnia [...] o odmowie przyznania J.T. prawa do zasiłku przedemerytalnego, nie podjął żadnych czynności dotyczących zaskarżonej decyzji Wojewody z dnia [...] nr [...].
Zatem w sprawie niniejszej zaistniała tego typu sytuacja prawna, że zaskarżona decyzja Wojewody utrzymuje w mocy decyzję organu I instancji wyeliminowanej już z obiegu prawnego. Okoliczność ta skutkuje więc konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji w celu wydania przez organ odwoławczy stosownego orzeczenia.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 Przepisów wprowadzających ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. nr 153 poz. 1271), orzekł jak w sentencji.
/-/ E.Podrazik /-/ E.Makosz-Frymus /-/ J.Dybowski
TG