Uzasadnienie
Skarżąca Z. L. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na sytuację rodzinną i majątkową. Wniosek ponowiła w formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy (k. 20). W świetle treści punktu 3 pouczenia zawartego w formularzu przyjąć należy, że Skarżąca wnosi także o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Oświadczyła, że nie jest w stanie ponieść kosztów niniejszego postępowania. Mieszka sama. Utrzymuje się jedynie z emerytury w wysokości [...]zł netto miesięcznie i musi utrzymać mieszkanie, kupić leki i jedzenie. Podała, że choruje i koszty leczenia pochłaniają znaczną część jej emerytury. Oświadczyła, że posiada mieszkanie o powierzchni [...]m² i pomieszczenie gospodarcze o powierzchni [...]m², o wartości około [...]zł. Nadto podała, że nie ma żadnego samochodu, wartościowych ruchomości, ani oszczędności. Stałe wydatki stanowią opłaty za media, leki, jedzenie, śmieci, ubezpieczenie mieszkania, podatek od nieruchomości. Na potwierdzenie powyższych wydatków przedstawiła kserokopie faktur.
Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718, ze zm., dalej "P.p.s.a.") strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącej pozwala na przyznanie jej prawa pomocy w całości. Skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z emerytury w wysokości około [...] zł netto miesięcznie. Dochód ten w całości skarżąca przeznacza na opłacenie bieżących kosztów koniecznego swojego utrzymania. Ponosi zwiększone wydatki związane z leczeniem. Skarżąca nie posiada też wartościowych składników majątkowych, z których mogłaby czerpać dodatkowe dochody, a także nie dysponuje oszczędnościami. Posiadane mieszkanie wykorzystuje na zaspokojenie potrzeb bytowych. Wysokość uzyskiwanego dochodu wskazuje, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych niniejszej sprawy, a tym bardziej wolnorynkowego wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Przyznać zatem należało prawo pomocy w całkowitym zakresie.
Skarżąca nie sprecyzowała, o którego z profesjonalnych pełnomocników wnosi, zatem wybrano pełnomocnika pierwszego z listy. Przy czym w przedmiotowej sprawie skarżąca może ubiegać się jedynie o radcę prawnego albo o adwokata, a z istoty prawa pomocy wynika, że ustanowić można jedynie jednego z tych pełnomocników. Ustanowiono zatem radcę prawnego.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ Katarzyna Witkowicz-Grochowska