Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Kierownik Powiatowego Urzędu Pracy w P., działając z upoważnienia Starosty P., na podstawie art. 13 ust. 3 pkt 5 i art. 6 lit. a) i b) ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu orzekł o utracie przez M. F. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem [...] r., w uzasadnieniu podnosząc, iż M. F. nie stawiła się w wyznaczonym dniu, tj. [...] r., w urzędzie pracy, usprawiedliwienie nieobecności złożyła w dniu [...] r., a więc po upływie pięciu dni od daty niestawiennictwa.
Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania M. F., decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w P.. W uzasadnieniu powyższej decyzji podano, iż skarżąca stawiła się w Urzędzie Pracy już następnego dnia od daty niestawiennictwa, tj. [...] r., ale formalne usprawiedliwienie złożyła w dniu [...] r. W usprawiedliwieniu powołała się na zły stan swojego zdrowia i dołączyła zaświadczenie lekarskie stwierdzające, iż w dniu [...] r. udzielono jej porady lekarskiej. W ocenie organu przyczyna nieobecności podana przez skarżącą nie zwalnia jej od obowiązku stawiennictwa, nadto usprawiedliwienie złożono po terminie 5 dni, a obowiązki bezrobotnego traktować należy jak obowiązku wynikające z zatrudnienia.
Od powyższej decyzji skargę złożyła M. F., podnosząc, że o terminie stawiennictwa zapomniała, zgłosiła się następnego dnia, od wielu lat leczy się w Poradni Zdrowia Psychicznego i ma zaburzenia pamięci.
Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi, podkreślając.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się zasadna.
Podstawą zaskarżonego rozstrzygnięcia był przepis art. 13 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 14.12.1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. Nr 58 poz. 514 z 2003 r.), zgodnie z którym pozbawia się statusu bezrobotnego osobę, która nie stawiła się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomiła w ciągu pięciu dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa. Podkreślić należy, iż z przepisu tego nie wynika obowiązek usprawiedliwienia na piśmie, może więc ono nastąpić także w innej formie, w tym ustnie. Uzasadnioną przyczyną niestawiennictwa może być zaś okoliczność nie zawiniona przez bezrobotnego, na przykład choroba powodująca czasową niezdolność do pracy. Natomiast termin pięciu dni do powiadomienia organu nie ma charakteru bezwzględnego i organ powinien mieć na względzie okoliczności towarzyszące jego przekroczeniu.
Analiza akt niniejszej sprawy wskazuje, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 7 kpa. Przepis ten formułuje jedną z podstawowych zasad postępowania administracyjnego, a mianowicie obowiązek organu administracji dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes strony. W ramach tego obowiązku organ winien dążyć do wyjaśnienia wszelkich wątpliwości, przy założeniu, iż wątpliwości te nie mogą działać na niekorzyść strony, a także obowiązek uwzględniania przy rozstrzyganiu słusznego interesu strony, jeżeli nie koliduje on z interesem społecznym. Powyższą zasadę stosować należy przy ocenie czy przyczyna niestawiennictwa bezrobotnego w wyznaczonym terminie w urzędzie pracy jest uzasadniona, czy usprawiedliwienie złożone zostało w przepisanym terminie i czy ewentualne przekroczenie terminu do powiadomienia urzędu nie było uzasadnione szczególnymi okolicznościami.
W przedmiotowej sprawie poza sporem jest, iż skarżąca nie stawiła się w wyznaczonym dniu, tj. [...] r., w urzędzie pracy, stawiła się natomiast w dniu następnym, a w dniu [...] r., już po upływie terminu z art. 13 ust. 3 pkt 5 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, złożyła pismo, w którym podała, że niestawiennictwo wyniknęło z jej złego stanu zdrowia i dołączyła zaświadczenie lekarskie stwierdzające udzielenie jej w dniu [...] r. porady lekarskiej. W postępowaniu odwoławczym skarżąca dodatkowo podniosła, iż usprawiedliwienie złożyła z przekroczeniem terminu z uwagi na stan zdrowia oraz przedłożyła dokumentację lekarską, z której wynika, iż leczy się od [...] r. w Poradni Zdrowia Psychicznego, stwierdzono u niej zaburzenia sfery emocjonalnej, zmiany organiczne w OUN i intelekt obniżony poniżej normy. W tych okolicznościach wyjaśnić należało czy skarżąca stawiając się w urzędzie w dniu [...] r. w ustnej formie wyjaśniła przyczynę niestawiennictwa w dniu poprzednim, czy porada lekarska udzielona jej w dniu [...] r. związana była z chorobą powodującą czasową niezdolność do pracy oraz czy ewentualne przekroczenie terminu do złożenia usprawiedliwienia nie wynikało ze szczególnych okoliczności, w tym stanu zdrowia skarżącej.
Wbrew obowiązkowi z art. 7 kpa organ II instancji nie podjął czynności zmierzających do wyjaśnienia tych kwestii. Tym samym zaskarżoną decyzję wydano z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 7, 35 § 2 oraz 77 § 1 kpa, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ dokładnie wyjaśni stan faktyczny, w tym wyżej wskazane istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności i jeszcze raz przeanalizuje przesłanki z art. 13 ust. 3 pkt 5 ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu.
Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) orzeczono jak w pkt 1 wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej wyżej ustawy w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z 2002 r.). Rozstrzygniecie o wykonalności zaskarżonej decyzji oparto o art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ E. Podrazik /-/ P. Miładowski /-/ M. Dybowski
JFS