Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 maja 2019 r. A. M. (zwany dalej skarżącym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego i zasiłku okresowego. W skardze zawarto wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący argumentował, że jest obywatelem [...], polski język nie jest jego językiem ojczystym, nie rozumie wszystkiego co jest napisane w tym języka prawniczego i polskiego prawa, a to spowodowało przez niego uchybienie terminu do wniesienia skargi.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej odrzucenie jako wniesionej po upływie terminu lub ewentualnie oddalenie.
W międzyczasie na adres podany w skardze nadano przesyłkę zawierającą odpis odpowiedzi na skargę. Przesyłka została zwrócona do Sądu po dwukrotnym awizowaniu (k. 22). Jak wynika z akt sprawy zostało ustalone przez pracownika Sądu, że skarżący przebywa w [...] ale wnosi o doręczanie przesyłek na adres podany w skardze (k. 24). Wobec powyższego uznano, że przesyłka zawierająca odpowiedź na skargę z pouczeniami została doręczona (w trybie doręczenia zastępczego art. 44 § 3 i 4 k.p.a.) dnia 3 lipca 2019 r.
Postanowieniem tut. Sądu z dnia 4 lipca 2019 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Odpis postanowienia nadano na adres podany w skardze. Przesyłka z postanowieniem została zwrócona do Sądu po dwukrotnym awizowaniu (k. 26). Przesyłkę uznano za doręczoną skutecznie w dniu 23 lipca 2019 r. Termin na wniesienie zażalenia upływał więc z dniem 30 lipca 2019 r. Skarżący nie wniósł zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy skarżący decyzję SKO z dnia [...] września 2018r. wraz z pouczeniem o terminie wniesienia skargi odebrał [...] września 2018 r., składając podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 23 akt II instancji). Skargę wniósł 15 maja 2019r. Sąd nie znalazł podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia skargi (por. postanowienie tut. Sądu z dnia 4 lipca 2019 r.). Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 31 lipca 2019 r.
Skarżący składając skargę na decyzję dopiero 15 maja 2019 r. uczynił to prawie 8 miesięcy od momentu odebrania decyzji, a więc z przekroczeniem terminu o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.
W konsekwencji skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało odrzucić, jako wniesioną po terminie.
Postanowienie wydano na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a.