Uzasadnienie
Prezydent Miasta decyzją z dnia [...]r. na wniosek Z. i J.S. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu działki przy ul. [...] (numer geodezyjny [...] arkusz mapy [...]) na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego.
Odwołanie wniosła W.A. (właściciel sąsiedniej działki – [...]). Stwierdziła, iż w [...]r. otrzymała pozwolenie na budowę tzw. bliźniaka. Uważa, iż planowany budynek nie powinien być wolnostojący, tylko dobudowany do ściany istniejącego jej budynku. Wskazała, iż bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r. uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazało temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Kolegium uznało, iż W. A. jest stroną niniejszego postępowania. Jako właściciel sąsiedniej nieruchomości jest bowiem osobą zainteresowaną w ustalaniu warunków zabudowy i zagospodarowania przedmiotowego terenu.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kolegium decyzją z dnia [...]r. na podstawie art. 1 ust. 2, art. 39, art. 40 ust. 1 i 3, art. 42 i art. 46 ust. 2 i 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r. Nr 15 poz. 139 ze zm.) ustaliło warunki zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr [...] przy ul. [...] dla inwestycji polegającej na budowie przez Z. i J. S. budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego.
Stwierdzono, iż zamierzona budowa jest zgodna z ustaleniami planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta L. z 7 września 1993r. (Dz.Urz. Województwa Leszczyńskiego Nr 10 poz. 110). Według tych ustaleń przedmiotowy teren oznaczony symbolem K-8 MN jest przeznaczony pod budownictwo mieszkaniowe.
Podkreślono, iż plan nie określa rodzaju zabudowy na określonym terenie, a zwłaszcza czy ma być to zabudowa wolnostojąca, szeregowa, czy też bliźniacza.
Odwołanie wniosła W. A.. Podała, iż zgodnie z obowiązującym w [...]r. szczegółowym planem zagospodarowania "[...]." wybudowała na swojej działce budynek, będąc przekonana, że na działce nr [...] wybudowany zostanie tzw. bliźniak, który ścianą północną zostanie połączony z jej budynkiem.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji (art. 138 § 1 pkt 1 kpa.
Organ odwoławczy podzielił argumentację prawną kwestionowanej decyzji. Wyjaśniono, że plan szczegółowy zagospodarowania przestrzennego, przedmiotowego terenu został uchylony uchwała Rady Miejskiej z 25 kwietnia 1996r. aktualnie obowiązujący plan nie ustala (nie nakazuje) szczegółowego charakteru zabudowy. Wybór rodzaju zabudowy należy więc do inwestorów.
W. A. wniosła skargę, domagając się uchylenia zaskarżonych decyzji. Skarżąca zarzuca, iż decyzja powinna ustalić warunki zabudowy budynku bliźniaczego. Domaga się "dopełnienia ustaleń sprzed lat, by rozpoczęta przeze mnie zabudowa bliźniacza została dokończona". Wskazała także, iż brak zabudowy bliźniaczej powoduje, że jej budynek nie jest należycie ocieplony i zabezpieczony.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.
Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu – zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r. Nr 15 poz. 139 ze zm.) – następuje na wniosek zainteresowanego. W rozpoznawanej sprawie stroną zainteresowaną jest więc Z. i J. S. Nie budzi wątpliwości, iż wymienieni zainteresowani brali udział jako strona (art. 28 kpa) w postępowaniu przed organem pierwszej instancji. Z akt sprawy wynika jednak, iż w postępowaniu odwoławczym przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym bez własnej winy nie brali udziału, gdyż zaskarżona decyzja nie została im doręczona.
Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1b ustawy Prawo o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270) sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Wznawia się postępowanie zakończone decyzją ostateczną, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 4 kpa). Zgodnie z przepisem art. 109 § 1 kpa decyzję doręcza się stronom na piśmie.
Mając na uwadze, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie powołanego przepisu art. 145 § 1 pkt 1b, art. 134, art. 200 i art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) – orzeczono jak w sentencji wyroku.
Orzeczenie zawarte w punkcie III traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku.
/-/ G.Radzicka /-/ St.Małek /-/ J.Szaniecka
MarK