Uzasadnienie
Wójt Gminy decyzją z dnia [...] ustalił warunki zabudowy inwestycji w postaci fermy norek zlokalizowanej na działce nr [...]we wsi G. [...] gm. G. Postępowanie wszczęto na wniosek K. G., przeprowadzono uzgodnienia z:
- – Wojewodą
- – Marszałkiem Województwa
- – Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych w P.
- – Starostą
- – Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w P. Do decyzji załączono 1 egz. mapy w skali 1:1000 z naniesionymi uwarunkowaniami.
Starosta postanowieniem z dnia [...] nie nałożył obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko stwierdzając, iż przedmiotowa inwestycja nie podlega obowiązkowi sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 90 Rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. z 2004 r. Nr 257 poz. 2573).
Odwołanie od decyzji Wójta Gminy złożył W. Ś., domagając się jej uchylenia z uwagi na przewidywaną uciążliwość planowanej hodowli norek w zakresie zapachów i zanieczyszczenia środowiska.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że ewentualne negatywne oddziaływanie zapachowe przyszłej fermy będzie przedmiotem oceny w następnym postępowaniu zmierzającym do udzielenia pozwolenia na budowę.
Skargę na decyzję Kolegium złożył W. Ś., wskazując na pominięcie przy wydawaniu decyzji jego interesu wynikającego z bezpośredniego sąsiedztwa.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Argumentację wskazaną wcześniej w decyzji wzbogaciło o stwierdzenie, że twierdzenie skarżącego o negatywnym oddziaływaniu na sąsiednią działkę skarżący nie poparł żadnym opracowaniem sporządzonym przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia.
Pismem z dnia [...] lipca 2006 r. skarżący dodatkowo podniósł, że pismo inwestora, które uznano jako wniosek wszczynający postępowanie nie spełniało przesłanek wynikających z art. 52 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Nadto skarżący wskazał, na braki w decyzji organu I instancji, które nie zostały usunięte przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Błędem było, zdaniem skarżącego, odstąpienie od sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko z uwagi na to, iż prowadzenie fermy norek związane jest z ich ubojem i obrywaniem ze skóry co zgodnie z art. 51 ust. 1 prawa ochrony środowiska i § 3 ust. 1 pkt 84 Rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2004 r. taka ferma wymaga obligatoryjnego sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. Błędnie również odstąpiono od oceny oddziaływania na środowisko w trybie art. 46 ust. 1 w zw. z art. 46 ust. 4 prawo o ochronie środowiska.
Skarżący wskazał, na całkowite odstąpienie przez organy obu instancji od analizy określonej w art. 61 ust. 1 powołanej ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się w pełni uzasadniona. Rację ma skarżący, iż wniosek inwestora z dnia [...] marca 2005 r. nie odpowiada pojęciu wniosku o ustalenie warunków zabudowy według uregulowania z art. 52 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 10.V.2003 r. Nr 80, poz. 616 z późn.zm.). Poza brakami wynikającymi z przesłanek tam zawartych, wniosek nie zawiera wyraźnej woli wzniesienia jakichkolwiek zabudowań, wskazuje jedynie na zamiar hodowli norek bez określenia sposobu jej prowadzenia. Organ samowolnie wszczynając postępowanie wzbogacił wniosek o zamiar "budowy hodowli zwierząt futerkowych".
Organ I instancji całkowicie pominął rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 36 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. z 19.IX.2003 r.) wydane na podstawie art. 61 ust. 6 ustawy Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne mimo, iż nie wskazał aby zachodziły przesłanki z art. 61 ust. 4 powołanej ustawy. Załączony do decyzji teks zatytułowany "Analiza" nie odpowiada temu pojęciu opisanemu w § 3 cyt. rozporządzenia. Pominięto całkowicie analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w granicach opisanych w ust. 2 tj. w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejsza jednak niż 50 m. Brak jest również zaznaczenia obszaru analizowanego na kopii mapy o parametrach określonych w art. 52 ust. 2 ustawy Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne.
Powołane rozporządzenie winno być interpretowane w powiązaniu z art. 61 ust. 1 pkt 1, a analiza o której mowa dotyczyć musi kontynuacji funkcji parametrów, i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu. Podpisany przez J. K. tekst nazwany "analiza" takich walorów nie posiada i nie jest w postępowaniu przydatny w najmniejszym zakresie.
Rację ma również skarżący, że instalacje do uboju zwierząt wymagają sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko na podstawie § 2 ust. 1 pkt 84 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzonego raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. z 3.XII.2004 r.). Wprawdzie inwestor we wniosku nie wskazał aby taką instalację planował, ale nie wspomniał we wniosku również o planowanej budowie klatek, czego jednak organ się domyślił. Wydaje się, iż opisana instalacja do uboju jest częścią inwestycji do hodowli norek, choć oczywiście wymaga to potwierdzenia przez inwestora.
Opisane braki i błędny w decyzji organu I instancji nie zostały wyeliminowane w ramach korekty przez organ II instancji co narusza normę z art. 136 kpa oraz 107 § 3 w zw. z art. 140 kpa.
W tych warunkach należało uchylić zaskarżone decyzje na podstawie art. 145 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa.
Na podstawie art. 151 ppsa we wyroku określone zostało, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.
/-/ W.Batorowicz /-/ B.Drzazga /-/ B.Kamieńska
MK