Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 czerwca 2016 r. (wniesionym do Sądu za pośrednictwem operatora pocztowego) W. M. zaskarżyła wskazaną w sentencji decyzję Rektora Uniwersytetu "A".
Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 6 maja 2016 r. (k. 22 akt administracyjnych). Natomiast skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu, została wniesiona w dniu 8 czerwca 2014 r. (data nadania - koperta, k. 13 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zainicjowanie kontroli sądowoadministracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi, aby sprawie można nadać prawidłowy bieg. Wśród bezwzględnie obowiązujących wymogów przewidziano m.in. termin do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Podkreślić należy, że termin określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 P.p.s.a.). Uchybienie terminu wymaga od Sądu odrzucenia skargi bez poddania jej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W świetle powołanych wyżej regulacji nie ulega wątpliwości, że wniesienie skargi po terminie skutkuje brakiem nadania jej dalszego biegu i w konsekwencji odrzuceniem skargi.
Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja Rektora Uniwersytetu "A" wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 6 maja 2016 r., a zatem trzydziestodniowy termin do dokonania tej czynności upływał z dniem 6 czerwca 2016 r. (poniedziałek). Skarga natomiast, wbrew pouczeniu, została wniesiona przez skarżącą dopiero w dniu 8 czerwca 2016 r. Oznacza to, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 i art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.
/-/ W.Batorowicz