Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] Wielkopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny zwrócił się do J. K. o sprecyzowanie w terminie 7 dni od daty doręczenia tegoż wezwania czy jej pismo z dnia [...] marca 2013 r. winno być potraktowane jako skargi na postanowienia tegoż organu z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] oraz z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...].
Pismem [...] marca 2013 r. J. K. złożyła skargę na pismo Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2013 r. W części wstępnej skargi wskazała, iż jest ona składana do Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego i winna być przekazana według właściwości. W uzasadnieniu skarżąca zarzuciła Wielkopolskiemu Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu obrazę prawa i arogancję w stosunku do strony oraz zażądała, by Wielkopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny realizował ustanowione prawo oraz przeprosił ją za narażanie na dodatkowe koszty i stratę czasu przeznaczonego na pisanie kolejnych pism.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, iż przedmiotowe pismo z dnia [...] marca 2013 r. miało jedynie charakter informująco-precyzujący i zostało skierowane do strony z ostrożności w związku z upływającym terminem do wniesienia przez zobowiązanego skargi do sądu administracyjnego na postanowienia z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] oraz z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...].
W skierowanym do Sądu piśmie procesowym z dnia [...] maja 2013 r. J. K. oświadczyła, iż nie wie jaka nowa sprawa jej dotyczy bowiem nie składała do sądu następnej skargi, a przekazanie do sądu jej pisma z dnia [...] marca 2013 r. wynika z błędnego rozumienia pism przez Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.).
Stosownie do treści art. 3 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
W tym miejscu zauważyć należy, iż pismo z dnia [...] marca 2013 r. niewątpliwie nie stanowiło decyzji lub postanowienia, a kognicji sądu administracyjnego do rozpoznania skargi na nie dopatrywać się można jedynie w treści art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Dopuszczalność skargi na "inne akty lub czynności" w świetle uregulowania art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. uzależniona jest od ustalenia trzech koniecznych elementów. Po pierwsze, niezbędnym jest stwierdzenie, że akty lub czynności nie są decyzjami lub postanowieniami. Po drugie, akty lub czynności muszą być z zakresu administracji publicznej. Po trzecie, akty lub czynności powinny dotyczyć uprawnień lub obowiązków indywidualnego podmiotu wynikających z przepisów prawa. Oznacza to, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem (zaniechaniem określonego działania) organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 września 1996 r., I SA 1326/96; publ. LexPolonica).
Zatem aby uznać że mamy do czynienia z aktem lub czynnością podlegającą zaskarżeniu do Sądu musimy ustalić czy mamy do czynienia z indywidualnym aktem lub czynnością o charakterze władczym, rozstrzygającym o tym, czy w konkretnej sytuacji konkretnemu zewnętrznemu podmiotowi przysługują określone uprawnienia wynikające bezpośrednio z przepisów prawa albo czy ciążą na nim z mocy prawa określone obowiązki.
Ten władczy, rozstrzygający charakter takich aktów lub czynności odróżnia je od takich działań z zakresu wykonywania administracji publicznej, które polegają wyłącznie na wyjaśnianiu określonych przepisów prawa, wypowiadaniu poglądów i opinii prawnych na temat treści i znaczenia określonych norm prawnych, ich interpretowaniu i dokonywaniu ich wykładni, czy też wyrażaniu stanowiska. Takie działania o jedynie informacyjnym, a nie władczym charakterze nie są aktami lub czynnościami z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy podnieść należy, iż przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie skarżąca uczyniła czynność materialno-techniczną polegającą na skierowaniu do niej przez organ zapytania o charakter procesowy jej wcześniejszych pism.
W ocenie Sądu zaskarżona czynność polegającej na zwróceniu się do strony z zapytaniem o charakter procesowy jej pism, względnie z prośbą o ich doprecyzowanie nie rodzi żadnych obowiązków po stronie adresata i stanowi wyłącznie element aktywności organu zmierzającego do zgodnego z prawem załatwienia sprawy.
Co za tym idzie skierowanie przez Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego do J. K. pisma z dnia [...] marca 2013 r. nie może być uznane za akt lub czynność o jakim mowa w art. 3 § 1 pkt 4 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze sąd z uwagi na niedopuszczalność skargi orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.
/-/ T. Świstak