Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2004r. nr [...]Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G., powołując się na art., 59 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.), zezwolił S. S. na użytkowanie jednorodzinnego budynku mieszkalnego, położonego w G. przy ul. [...] (dz. nr [...]).
W uzasadnieniu Powiatowy Inspektor wskazał, że obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego został nałożony decyzja z dnia [...] marca 2002r. Wszystkie nakazane roboty zostały wykonane, co potwierdzają oświadczenia kierownika budowy i protokół oględzin obiektu z dnia [...] sierpnia 2003r. Inwestor powiadomił też o zakończeniu robót organy wymienione w art. 56 prawa budowlanego, z których Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w G. postanowieniem z [...] grudnia 2003r. odebrał budynek bez zastrzeżeń.
Organ pierwszej instancji wziął pod uwagę dokumentację projektową i opinię techniczną sporządzoną przez Z. R. oraz oświadczenie kierownika budowy o wykonaniu robót zgodnie z przedstawioną dokumentacją i sztuką budowlaną. Odrzucono ekspertyzę L. P., ponieważ została sporządzona na podstawie informacji uzyskanych od M. M., bez badań gruntu, a oględziny budynku zostały wykonane pod nieobecność właściciela budynku.
Odwołanie od w/w decyzji złożył uczestnik postępowania M. M., zarzucając naruszenie przepisów prawa budowlanego i przepisów techniczno-budowlanych.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, podzielając ustalenia i ocenę prawną organu pierwszej instancji.
Powyższa decyzja organu odwoławczego jest przedmiotem skargi A. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżąca zarzuca:
- a) że S. S. nie ma prawa do dysponowania działką Nr [...] na cele budowlane i wybudował przedmiotowy obiekt bez uzyskania wymaganego pozwolenia,
- b) naruszenie przepisu art. 10 kpa,
- c) iż według przedłożonych przez nią opinii budynek powoduje niebezpieczeństwo dla ludzi.
W związku z powyższym skarżąca wniosła o nakazanie rozbiórki obiektu.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) i art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), ogranicza się do badania zgodności decyzji z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Rozstrzygając sprawę w powyższym zakresie Sąd nie jest związany granicami skargi (art. 134 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), co oznacza, że może uwzględnić z urzędu inne zarzuty i orzec odmiennie od wniosków skargi. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Stwierdzić należy, że już z wcześniejszych decyzji organów nadzoru budowlanego orzekających w niniejszej sprawie – decyzji z dnia [...] marca 2000r. i utrzymującej ją w mocy decyzji z dnia [...] maja 2000r. jednoznacznie wynikało, że budynek mieszkalny na działce przy ul. [...] w G. został wybudowany przez S. S. w dwóch etapach – pierwszy w latach 1980-1983, drugi etap w 1994r., bez wymaganego pozwolenia na budowę. Zatem budowa przedmiotowego budynku została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 89, poz. 414) i zgodnie z art. 103 § 2 wyżej wskazanej ustawy w niniejszej sprawie winny mieeć zastosowanie przepisy ustawy zz dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 38 poz. 229 ze zm.), a nie przepisy Prawa budowlanego z 1994r. Wskazywały na to zresztą same organy w decyzjach z [...] marca 2000r., [...] maja 2000r., a nadto w decyzjach je poprzedzających – decyzji z [...] stycznia 1998r. i decyzji Wojewody z dnia [...] czerwca 1998r.
W tej sytuacji nietrafne jest stosowanie przez organy nadzoru budowlanego w kolejnych decyzjach, w tym również w decyzji zaskarżonej oraz decyzji ją poprzedzającej, przepisów Prawa budowlanego z 1994r.
Jeżeli zatem przedmiotowy budynek został wzniesiony przed 01 stycznia 1995r., to stosownie do art. 103 § 2 Prawa budowlanego z 1994r. przepisy art. 59 tego prawa budowlanego, stanowiące podstawę podjętych w niniejszej sprawie rozstrzygnięć, nie mogły mieć w sprawie zastosowania, a stwierdzona samowola winna być oceniona według przepisów ustawy z 1974r. Te zaś dawały możliwość, a nawet zobowiązywały do rozważenia możliwości legalizacji samowolnie wzniesionego obiektu i dopiero gdyby taka legalizacja nie była możliwa – do orzeczenia nakazu rozbiórki. Z akt sprawy wynika jednak, że przesłanki określone w art. 37 prawa budowlanego z 1974r. nie były dotychczas przedmiotem rozważań organów orzekających w sprawie.
Stwierdzić należy także, iż decyzja organu pierwszej instancji była kwestionowana przez uczestnika postępowania
J. J.. Na skutek wniesionej przez zainteresowanego skargi zaskarżone decyzje (organu pierwszej i drugiej instancji) zostały uchylone (sygn. akt II SA/Po 320/04).
Mając na uwadze, iż przy rozpoznawaniu sprawy, organy dopuściły się naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a, art. 152 i 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
/-/ E.Podrazik /-/ St.Małek /-/ B.Drzazga
MarK