Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją z dnia [...] maja 2009 r. (nr [...]), powołując się na art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 8 ust. 1pkt 1 i ust. 3 oraz art. 38 ust. 1-5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2008 r. Nr 115, poz. 728 ze zm.), utrzymało w mocy zaskarżoną przez G. L. decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] marca 2009 r. (nr [...]), którą organ I instancji przyznał G. L. zasiłek okresowy w wysokości [...] zł miesięcznie, na okres od 1 kwietnia 2009 r. do 30 czerwca 2009 r., płatny przekazem po uprawomocnieniu się decyzji.
W uzasadnieniu Kolegium podało, iż organ I instancji wyżej opisaną decyzją przyznał G. L. zasiłek okresowy w kwocie [...] zł miesięcznie, a z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się strona, która w odwołaniu [z 10 kwietnia 2009 r.] zarzucała niezgodność rozstrzygnięcia organu I instancji z prawem oraz że decyzja ta jest krzywdząca, gdyż nie uwzględnia jej trudnej sytuacji materialno-bytowej oraz zdrowotnej, zaś organ I instancji powinien był w sprawie uwzględnić wyłącznie fakt otrzymywania przez stronę dodatku mieszkaniowego, jako okoliczność wpływającą na wysokość zasiłku okresowego.
Wyjaśniając motywy podjętego rozstrzygnięcia organ odwoławczy "po szczegółowej analizie akt sprawy oraz treści odwołania" stwierdził, że decyzja organu I instancji "w tym stanie faktycznym i prawnym nie narusza prawa." Organ II instancji wskazał na niesporne ustalenia, iż: organ I instancji działając na wniosek G. L. z dnia 23 marca 2009 r., po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego oraz wywiadu środowiskowego w miejscu zamieszkania skarżącej w dniu 24 marca 2009 r. ustalił, że dochód skarżącej stanowi dodatek mieszkaniowy w kwocie [...] zł; ponadto organ ustalił, że od dnia 1 lutego 2009 r. strona postępowania osiąga dochód w wysokości 20 % zasiłku dla bezrobotnych [od lutego 2009 r. – kwota [...] zł] w związku z uczestnictwem strony, jako bezrobotnej, w studiach [...].
Dalej Kolegium zauważyło, że w tej sytuacji organ I instancji - mając na uwadze treść art. 38 ust. 2 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej - przyznał G. L. zasiłek okresowy w wysokości różnicy między dochodem osoby samotnie gospodarującej [477 zł] a faktycznym dochodem skarżącej. Wskazując na art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej organ odwoławczy stwierdził, że do dochodu, od którego zależy wysokość zasiłku okresowego wlicza się zarówno dodatek mieszkaniowy, jak i dodatek 20% osiągany przez stronę w związku z prowadzonymi studiami [...] w okresie od grudnia 2008 r. do 30 czerwca 2009 r. Kolegium wskazało także, iż w całości podzieliło ustalenia faktyczne i prawne organu I instancji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca domagała się uchylenia decyzji Kolegium wskazując, że otrzymywanego świadczenia w formie stypendium (pomocy finansowanej ze środków unijnych) nie wlicza się do dochodu w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej, stąd też niezasadnie obniżono jej ten zasiłek z kwoty [...] zł do kwoty [...] zł. Rozstrzygnięcie organów administracyjnych skarżąca uznała za krzywdzące, gdyż pozbawia stronę środków "na życie". Ponadto zarzuciła Kolegium, iż w uzasadnieniu decyzji nie wymienia stypendium, a pisze o zasiłku dla bezrobotnych, tymczasem otrzymywane przez nią świadczenie nie jest zasiłkiem lecz stypendium.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym akcie Kolegium wskazało także, iż w świetle powołanych przez organ I instancji przepisów do dochodu, od którego uzależniona jest wysokość zasiłku okresowego, zalicza się zarówno dodatek mieszkaniowy [w kwocie [...] zł], jak i w przypadku skarżącej - od dnia 1 lutego 2009 r. - stypendium z tytułu odbywania studiów [...] [w kwocie [...] zł, a od 1 marca 2009 r. w kwocie [...] zł].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
Materialnoprawną podstawą wydanych w niniejszej sprawie decyzji administracyjnych jest ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (w brzmieniu wynikającym z tekstu jednolitego Dz.U. z 2008 r. Nr 115, poz. 728 ze zmianami). W ocenie Sądu organy administracji trafnie wyliczyły dochód skarżącej na potrzeby ustalenia wysokości zasiłku okresowego. W świetle przepisów powołanej ustawy o pomocy społecznej (art. 8 ust.
- 3) za dochód [osoby samotnie gospodarującej] uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o:
- 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych;
- 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach;
- 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób.
Odnosząc treść powyższego przepisu do niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż w wyliczeniu wskazującym ustawowe pomniejszenie przychodów stanowiących dochód w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej nie wymieniono stypendium, którego dotyczył zarzut skargi. Stąd też, zgodnie z przytoczonym art. 8 ust. 3 powołanej ustawy, na potrzeby postępowania o przyznanie zasiłku okresowego dochód wnioskodawczyni należało ustalić jako sumę przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania. Zatem uwzględnić nie tylko kwotę dodatku mieszkaniowego [w kwocie [...] zł], ale również miesięczne świadczenie wypłacane skarżącej w związku z jej uczestnictwem, jako bezrobotnej, w studiach [...] [w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku w kwocie [...] zł]. Tak też w niniejszej sprawie uczynił organ I instancji, prawidłowo ustalając dochód skarżącej na potrzeby zasiłku na kwotę [...] zł, które to ustalenia podzielił również organ odwoławczy.
Dodać należy, iż do dochodu ustalonego na podstawie art. 8 ust. 3 powołanej ustawy, nie wlicza się - zgodnie z ust. 4 - między innymi jednorazowego świadczenia socjalnego. Z akt administracyjnych wynika, że wśród składników dochodu skarżącej nie wymieniono jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego; okresowe stypendium dla osób bezrobotnych kontynuujących edukację nie może być uznane za tego rodzaju jednorazowe świadczenie. W tej sytuacji wywody skargi, iż do dochodu strony ustalanego na potrzeby przyznania zasiłku okresowego wliczono składnik, który nie powinien go tworzyć, są bezpodstawne.
Wobec powyższego, wbrew stanowisku skarżącej, bez znaczenia pozostaje pochodzenie środków na finansowanie tej formy wspierania osób bezrobotnych. Również posłużenie się przez organ II instancji terminem dodatek do zasiłku dla bezrobotnych w odniesieniu do świadczenia otrzymywanego przez skarżącą w związku ze studiami [...], podczas gdy organ I instancji posługiwał się terminem stypendium, nie ma dla rozstrzygnięcia sprawy istotnego znaczenia. Istotnie, przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity Dz.U. z 2008 r. Nr 69 poz. 415, ze zmianami) kwotę wypłacaną z Funduszu Pracy bezrobotnemu między innymi w okresie studiów [...] nazywają stypendium (art. 2 ust. 1 pkt 35 tej ustawy). Jak już jednak wspomniano, niezależnie od tytułu i źródła uzyskania przedmiotowego świadczenia, świadczenie to stanowi przychód w rozumieniu art. 8 ust. 3 powołanej ustawy o pomocy społecznej, który nie został objęty wyłączeniem zawartym w ust. 4.
Zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza również art. 38 ustawy o pomocy społecznej ani przepisów postępowania i Sąd nie doszukał się podstaw do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego z innych przyczyn, niż podane w skardze.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji
/-/ E.Podrazik /-/ A.Łaskarzewska /-/ W.Batorowicz
MK