Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 49 b ust.3 ustawy z 7 lipca 1994r. prawo budowlane (Dz. U. nr 207 poz. 2016 z 2003r.) i art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego ponownie rozpoznając sprawę samowolnego pobudowania furtki i bramy wjazdowej nakazał M.S., zamieszkałemu w K. przy ulicy [...] rozbiórkę samowolnie pobudowanej furtki i bramy wjazdowej na nieruchomości położonej w K. przy ulicy [...], oznaczonej nr ewidencyjny [...] zagradzającej właścicielowi dojazd do jego działki.
W uzasadnieniu decyzji podano, że podczas oględzin w dniu [...] maja 2005r. stwierdzono, że właściciel działki nr ewidencyjny [...] M.S. zam. w K. przy ulicy [...] wykonał bramę wjazdową z furtką na terenie działki nr ewid. [...] przy ulicy [...] utrudniając tym samym dojazd i dojście właścicielom tej działki – W. i J. G.. Ponieważ M.S. nie dysponował żadnym dokumentem budowlanym tj. ani pozwoleniem budowlanym, ani zgłoszeniem - postanowieniem z dnia [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 49 ust.2 ustawy prawo budowlane nałożył na M.S. obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni:
- 1. zaświadczenia prezydenta Miasta K. o przeznaczeniu terenu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obowiązującego w dacie wybudowania tego urządzenia tj. w 1995r.
- 2. opis określający rodzaj, zakres i sposób wykonania przedmiotowej bramy i furtki oraz inwentaryzację geodezyjną powykonawczą tego urządzenia
- 3. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Zobowiązany M.S. w zakreślonym terminie obowiązku określonego w postanowieniu z dnia [...]. nie wykonał i żadnych dokumentów nie przedłożył, wobec czego zaszła konieczność nakazania rozbiórki bramy wraz z furką.
Odwołanie od tej decyzji złożył M.S. podając, że nie otrzymał decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na swoje pierwsze odwołanie.
Dalej podaje, że sprawę błędnego wytyczenia drogi i podziału nieruchomości skierował do sądu w K. i w związku z tym wniósł o zawieszenie nieuzasadnionej decyzji.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 104 § 1 i 2 kpa i art. 138 § 1 pkt.2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na zasadzie art. 49 b ust.1 w zw. z art. 49 b ust. 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz. U. nr 207 poz. 2016 z 2003r.) nakazał inwestorowi M.S. zamieszkałemu w K. przy ulicy [...] wykonać rozbiórkę samowolnie pobudowanej furtki i bramy wjazdowej na nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] oznaczonej nr ewid. [...].
W motywach uzasadnienia powtórzono ustalenia stanu faktycznego zawarte w uzasadnieniu decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dodatkowo wyjaśniono, że w postępowaniu legalizacyjnym organ zobowiązany jest do zbadania czy określona inwestycja jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ponownie rozpoznając sprawę organ pierwszej instancji wyeliminował wcześniejsze uchybienia i zobowiązał inwestora do przedłożenia określonych dokumentów w terminie 30 dni. Poza sporem pozostaje, że inwestor dokumentów nie przedłożył, wobec czego na podstawie art. 49 ust.1 w zw. z art. 49 b ust 3 prawa budowlanego orzekł o rozbiórce, wyjaśniając, że błędem było powołanie przez organ pierwszej instancji jako podstawy prawnej rozbiórki tylko przepisu art. 49 b ust.3 prawa budowlanego.
Dalej wyjaśniono, że przedmiotowa brama i furtka wykonana przez inwestora znajduje się na nieruchomości stanowiącej działkę o numerze ewid. [...] będącej własnością W. i J. G. co wynika z wypisu i wyrysu z rejestru gruntów sporządzonego na dzień [...] kwietnia 2005r. Brak natomiast jakichkolwiek dowodów świadczących o skierowaniu sprawy przebiegu granicy między nieruchomościami na drogę sądową tym samym brak podstaw do wstrzymania decyzji lub jej zawieszenia.
Odnosząc się do zarzutu odwołującego, że nie otrzymał informacji w sprawie odwołania organ drugiej instancji wyjaśnił, że jego decyzja z [...] uchylająca decyzję pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania została wysłana pocztą do odwołującego i pomimo dwukrotnego awizowania nie została odebrana, ale zostało to uznane za skuteczne zastępcze doręczenie zgodnie z art. 44 § 1 i 4 kpa.
Skargę do Sądu na powyższą decyzję złożył M.S. wnosząc o wstrzymanie i zawieszenie zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącego występują niejasności pomiędzy jego działką, a nieruchomością przy ulicy [...], której właścicielem jest W. G. o wyjaśnienie tych niejasności zwrócił się do sądu, a ponieważ jest osobą bezrobotną nie stać go na powołanie biegłego geodety.
Ustanowiony dla skarżącego adwokat z urzędu podtrzymał treść skargi oraz wyjaśnił, że skarżący zwrócił się do Sądu Rejonowego w K. o ustanowienie dla niego adwokata z urzędu w sprawie, której przedmiotem ma być rozgraniczenie nieruchomości i wniósł o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie ma uzasadnionych podstaw, jak również brak jakichkolwiek argumentów pozwalających na uwzględnienie skargi z urzędu.
Na wstępie należy wskazać, że przedmiotem postępowania przed organami nadzoru budowlanego było pobudowanie przez M.S. furtki i bramy wjazdowej. Ustalenia poczynione przez organ I instancji pozwalają przyjąć, że inwestor M.S. urządzenia te pobudował nie dokonując zgłoszenia zamiaru ich pobudowania. Dążąc do legalizacji samowoli budowlanej organ prawidłowo, na podstawie art. 49 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, nakazał inwestorowi przedłożenie dokumentów, o których mowa w postanowieniu z [...]. Inwestor tego obowiązku nie wypełnił. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 49b ust. 3, tj. w przypadku niespełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 2 tego artykułu - stosuje się przepis ust. 1 art. 49b prawa budowlanego. Właściwy organ był więc zobligowany nakazać rozbiórkę obiektu budowlanego. Przepis ten ma charakter kategoryczny i nie pozwala dokonywać oceny celowości, czy zasadności takiego rozstrzygnięcia.
Bez znaczenia pozostają również stosunki własnościowe pomiędzy właścicielami nieruchomości, na której sporny obiekt pobudowano. Ewentualne spory związane z rozgraniczeniem nieruchomości, czy wytyczeniem drogi lub inne sprawy własnościowe należą do kognicji sądu cywilnego i nie mają wpływu na decyzje administracyjne w zakresie ewentualnej legalizacji samowoli budowlanej, bądź też rozbiórki obiektu budowlanego. Powyższe rozumowanie legło u podstaw, że sąd administracyjny nie uwzględnił wniosku pełnomocnika skarżącego o zawieszenie tego postępowania, a to dlatego, że ewentualna sprawa cywilna, która dopiero miałaby się toczyć nie ma wpływu na niniejsze postępowanie. Rolą sądu administracyjnego jest bowiem dokonać oceny legalności decyzji wydanych przez organ nadzoru budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami na dzień wydawania tych decyzji.
Dodatkowo należy podać, że z prawidłowych ustaleń organów nadzoru budowlanego wynika, że inwestor pobudował furtkę i bramę wjazdową od ulicy [...] w K. na działce nr ewid. [...], której właścicielem są W. i J. G..
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca decyzja nakazująca rozbiórkę samowolnie pobudowanej bramy i furtki jest zgodna z prawem.
Biorą powyższe pod rozwagę, Sąd na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).
/-/ E. Brychcy /-/ E.Podrazik /-/ B.Drzazga
MarK