Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 listopada 2016 r. Sąd oddalił skargę G. L. wniesioną w niniejszej sprawie. W piśmie, wraz z którym doręczono skarżącej odpis wyroku z uzasadnieniem (k. 35 i 36 akt sądowych) Sąd poinformował, że od powyższego wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia, za pośrednictwem tutejszego Sądu. Skarga kasacyjna, pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Strona może wystąpić do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, a złożenie tego wniosku nie przerywa biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Dnia 8 grudnia 2016 roku referendarz sądowy tutejszego Sądu w punkcie 2 postanowienia wydanego wskutek złożenia przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy ustanowił dla niej radcę prawnego.
Pełnomocnik skarżącej w opinii prawnej z dnia 17 lutego 2017 r. stwierdził brak podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W wymaganym trzydziestodniowym terminie skarżąca wniosła sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od wyroku z dnia 9 listopada 2016 roku.
Stwierdzić należy, iż skarga ta, pomimo pouczenia, sporządzona osobiście przez skarżącą, nie odpowiada wymogom określonym w art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.
W tej sytuacji skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez G. L., a nie przez profesjonalnego pełnomocnika, należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a.
/-/ T. Świstak