Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 listopada 2014 r. tutejszy Sąd odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 9 października 2014 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej wniesionej przez tę stronę.
Skarżący wniósł w terminie zażalenie na postanowienie z dnia 6 listopada 2014 r., jednak nie dołączył do niego odpisu dla organu, wobec czego został w dniu 22 grudnia 2014 r. (data doręczenia wezwania w wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia 10 grudnia 2014 r.) wezwany do uzupełnienia braku formalnego w tym zakresie – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania i pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 130-133).
Wymagany odpis został złożony w Sądzie w dniu 2 stycznia 2015 r. (k. 134).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zażalenie powinno w pierwszej kolejności czynić zadość rygorom przewidzianym dla pisma w postępowaniu sądowym. Należą do nich w szczególności wymogi przewidziane w art. 46-art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.), które mają charakter usuwalny w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., a znajdują zastosowanie do zażaleń na podstawie art. 176 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. W myśl art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.
W niniejszej sprawie strona skarżąca została wezwana przez Sąd do nadesłania wymaganego odpisu zażalenia, czego jednak nie uczyniła w wyznaczonym terminie, bowiem termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął z dniem 29 grudnia 2014 r., a to ze względu na datę doręczenia wezwania w tym przedmiocie, co miało miejsce 22 grudnia 2014 r. Natomiast przedłożenie do akt odpisu w dniu 2 stycznia 2015 r. jest bezskuteczne, zgodnie z art. 85 p.p.s.a. (skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi). Stąd też podstawę odrzucenia zażalenia stanowiły przepisy art. 178 w zw. z art. 194 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którymi wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W tym stanie rzeczy należało orzec, jak w sentencji.
/-/J. Zieliński