Uzasadnienie
Wójt Gminy T. decyzją z dnia [...]r. nr [...] (k. 43 akt administracyjnych)na podstawie art. 36 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz.U. 2003 r. Nr 80 poz. 717 ze zm.) oraz uchwały nr [...] Rady Gminy T. z dnia [...]r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w B. i C. (Dz. Urz. Woj. Nr 55, poz. 671) i uchwały nr [...] Rady Gminy T. z dnia [...]r. (Dz. Urz. Woj. Nr 41, poz. 1184) ustalił jednorazową opłatę dla A. S. z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanej uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w kwocie [...]zł.
Uzasadniając organ wskazał, że nieruchomość położona w C., oznaczona jako działka nr [...], w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy T. znajdowała się na terenie przeznaczonym pod użytki rolne. Zgodnie z uchwałą nr [...] Rady Gminy T. z dnia [...] r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w B. i C. nastąpiła zmiana przeznaczenia przedmiotowej działki na teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (MN). Zmiana ta spowodowała wzrost wartości działki nr [...] o pow. [...]ha, obręb [...] o [...]zł, co potwierdzone zostało opinią rzeczoznawcy majątkowego z dnia [...] grudnia 2005 r. Stosownie do § 7 uchwały Rady Gminy T. z dnia [...]r. nr [...] procentowa stawka wzrostu wartości nieruchomości została ustalona na poziomie 15 %, co powoduje, że wymagana opata wynosi [...]zł.
Odbiór decyzji przesłanej na wskazany w aktach adres dnia [...] lutego 2006 r. potwierdziła A. I. (k. 44 akt administracyjnych).
Odwołanie od decyzji organu I instancji, sporządzone [...] marca 2006 r. w przewidzianym ustawą terminie wniósł radca prawny powołując się na załączone do odwołania pełnomocnictwo. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 7 kpa oraz art. 36 ust. 5 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r. przez brak odliczenia od opłaty nakładów, których dokonał skarżący na nieruchomości.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r. nr utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Uzasadniając organ odwoławczy wskazał, że z dniem [...] września 2004 r. wprowadzono istotną zmianę do przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, stanowiącą iż przy obliczaniu tzw. renty planistycznej nie pomniejsza się o waloryzowana wartość nakładów poniesionych przez właściciela nieruchomości w okresie pomiędzy uchwaleniem lub zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a dniem zbycia nieruchomości, jeżeli nakłady te miały wpływ na wzrost wartości nieruchomości.
W skardze do sądu administracyjnego wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 Nr 15, poz. 139), art. 37 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 107 kpa.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się bezzasadną.
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie stanowi przepis art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Istotę obowiązku uregulowanego w art. 36 ust. 4, sprowadza się do uregulowania przez właściciela opłaty w razie łącznego wystąpienia dwóch przesłanek:
- 1) wzrostu wartości nieruchomości w następstwie uchwalenia albo zmiany planu miejscowego,
- 2) zbycia nieruchomości przez właściciela lub użytkownika wieczystego.
Oba te warunki zostały w niniejszej sprawie spełnione.
Skarżący nie kwestionuje zasadności ustalenia samej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, poddając jednak w wątpliwość sposób ustalenia jednorazowej opłaty.
W dacie wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie, tj. 29 lipca 2004 r. na gruncie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym obowiązywał ustęp 2 art. 37 stanowiący, iż opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości pomniejsza się o wartość nakładów poniesionych przez właściciela albo użytkownika wieczystego nieruchomości w okresie między uchwaleniem lub zmianą planu miejscowego a dniem sprzedaży nieruchomości, jeżeli nakłady te miały wpływ na wzrost wartości tej nieruchomości. Z treści tego też przepisu skarżący wywodzi swoje prawo do pomniejszenia kwoty ustalonej opłaty o wartość poniesionych przez niego nakładów.
Stosownie do zasady dwuinstancyjności (art. 15 kpa) organ odwoławczy obowiązany był do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie orzekania.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzję wydało [...] r., a więc po uchyleniu przez art. 10 pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. 2004 Nr 141, poz. 1492) ustępu 2 art. 37 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ustawa o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami (...) weszła w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 22 września 2004 r. Ponieważ ustawa ta nie zawierała żadnych przepisów przejściowych, art. 37 ust. 2 utracił z tą datą swą moc, i to bez względu na okoliczność kiedy wszczęto postępowanie w sprawie ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w konkretnej sprawie.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zgodnie z § 2 tego przepisu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy szczególne nie stanowią inaczej.
Zatem kontrola sądu administracyjnego ogranicza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Na uwadze Sąd miał zatem stan prawny istniejący w dniu wydania zaskarżonego aktu. Sąd w wyniku tak przeprowadzonej kontroli stwierdził zgodność z prawem zaskarżonej decyzji.
Wobec powyższego, Sąd uznając skargę za bezpodstawną, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.
/-/ W.Batorowicz /-/ B.Drzazga /-/ St.Małek
MK