Uzasadnienie
R. A. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2011 r. w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych w kwocie 2968 zł wraz z ustawowymi odsetkami. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Sąd wezwał skarżącego do przedstawienia w terminie 7 dni sytuacji finansowej i majątkowej poprzez podanie źródeł dochodu, liczby osób pozostających na utrzymaniu oraz ewentualnego zadłużenia celem udokumentowania, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
W odpowiedzi skarżący podał, że osiąga dochód miesięczny w wysokości brutto 2787,53 zł (2013,87 zł netto), jego żona nie pracuje, a na utrzymaniu ma jeszcze piętnastoletniego syna i dziewiętnastoletnią córkę, którzy się uczą. Dodał, że zaciągnął kredyt w wysokości 3928,07 zł na remont mieszkania, którego miesięczna rata wynosi 229,05 zł. Wyjaśnienia te skarżący poparł zaświadczeniami pracodawcy i banku, który przyznał mu kredyt (k. 15 i 16 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy zostały spełnione przesłanki uzasadniające pozytywne rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie.
W ocenie Sądu skarżący wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić mu znaczną szkodę, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Stwierdzić należy, iż miesięczny dochód skarżącego, mającego na utrzymaniu czteroosobową rodzinę, wynosi 2013,87 zł. Dochód ten umniejsza comiesięczna rata kredytu w kwocie ok. 229,05 zł. Tym samym realnie skarżącemu pozostaje na utrzymanie rodziny co miesiąc niespełna 1785 zł. Zważywszy, że zaskarżoną decyzją skarżący został zobowiązany do spłaty kwoty 2968 zł wraz z ustawowymi odsetkami do dnia spłaty tytułem zwrotu nienależnie pobranych świadczeń, uznać trzeba, że skoro kwota ta znacznie przekracza miesięczny dochód skarżącego, niewątpliwie wykonanie zaskarżonej decyzji, spowoduje ryzyko wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ A. Łaskarzewska