Uzasadnienie
Skarżący małoletni E. M. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego swojego ojca – M. M. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF przedstawiciel ustawowy skarżącego podał, że skarżący ma 9 lat i nie osiąga żadnych dochodów. Posiada dom o powierzchni około [...] m² w O., który jest niewykończony, niezamieszkały i nie przynosi dochodów. Podatek od nieruchomości wynosi [...] zł rocznie. Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką oraz przyrodnim małoletnim bratem. Matka E. jest osobą bezrobotną, utrzymuje się z alimentów i zasiłków, przeciwko niej prowadzone są egzekucje komornicze. Matka oraz brat małoletniego skarżącego nie posiadają żadnego majątku. Ojciec skarżącego do listopada 2013r. odbywa karę pozbawienia wolności i nie posiada żadnego majątku.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja małoletniego skarżącego w niniejszej sprawie pozwala na przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Małoletni skarżący ma 9 lat, nie posiada żadnych dochodów, majątek nieruchomy, którego jest właścicielem także nie daje mu żadnych środków finansowych. Rodzice małoletniego skarżącego również nie dysponują środkami, które mogliby przeznaczyć na pokrycie kosztów wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Przyznać, zatem należy skarżącemu prawo pomocy i ustanowić radcę prawnego z urzędu.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ Katarzyna Witkowicz-Grochowska