Uzasadnienie
Skarżący P. K., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku Skarżący podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z rodzicami. Wnioskodawca uzyskuje dochody z umowy zlecenia w wysokości około 2.000zł miesięcznie, a jego rodzice pobierają świadczenia emerytalne w łącznej wysokości 1700zł miesięcznie. Skarżący oświadczył, że jest współwłaścicielem nieruchomości budynkowej (udział 1/2).
Pismem z dnia 11 sierpnia 2010 roku Wnioskodawca został zobowiązany do uzupełnienia oświadczenia majątkowego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez:
- - przedłożenie kserokopii zeznań podatkowych za rok 2008 i 2009 dotyczących Wnioskodawcy i domowników,
- - przedłożenia wyciągów z rachunków bankowych za okres od 01 marca 2010 roku,
- - udokumentowania rodzaju i wysokości miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego rodziny,
- - złożenia oświadczenia o wszystkich posiadanych pojazdach należących do wnioskodawcy lub jego domowników.
Pomimo upływu zakreślonego terminu Skarżący nie wykonał nałożonych na niego obowiązków. Niemniej w dniu 24 sierpnia 2010 roku uiścił wpis od skargi w kwocie 500zł.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Oświadczenie majątkowe Skarżącego jest niewystarczające do oceny jego możliwości płatniczych.
Skarżący uchylił się od: obowiązku przedłożenia wyciągów z rachunków bankowych, nieznane pozostają koszty utrzymania koniecznego Wnioskodawcy i jego rodziny. Wezwanie do udokumentowania źródła i wysokości osiąganych dochodów również pozostało bez odpowiedzi.
Wyjaśnić należy, że oświadczenie majątkowe strony może być podstawą przyznania prawa pomocy tylko wówczas, gdy wynika z niego, że obowiązek poniesienia kosztów postępowania spowoduje zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (porównaj postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2008 roku, sygn. akt II FZ 240/08, Lex nr 493753).
Skoro strona uchyla się od przedłożenia dodatkowych oświadczeń oraz przedstawienia dokumentacji wskazanej w wezwaniu sądowym, to powinna liczyć się z tym, że sąd nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy (postanowienie NSA z 23 kwietnia 2009 roku, sygn. akt I FZ71/09, Lex nr 564253). Brak współpracy ze strony skarżącego skutkuje uznaniem, iż nie wykazał on zaistnienia przesłanek koniecznych dla przyznania mu prawa pomocy (orzeczenie NSA z 24 marca 2009 roku, sygn. akt II FZ 91/09, Lex nr 550327).
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 246 §1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ S. Michalski