Uzasadnienie
E. L. wniósł skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego. Po wpłynięciu skargi do organu została wydana przez ten organ decyzja z dnia [...] lipca 2010 r. [...], którą organ uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] i przyznał skarżącemu uprawnienie do świadczenia pieniężnego w maksymalnym wymiarze określonym w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę o Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz.U. Nr 87, poz. 395 ze zm.). Przedmiotową decyzję wydano w trybie autokontroli - art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Niniejsze postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1-2) stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe między innymi na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie organ uwzględnił w całości skargę w trybie autokontroli, zatem odpadła podstawa do prowadzenia postępowania sądowego i należało je umorzyć na podstawie wyżej powołanego przepisu. Jednocześnie zaktualizował się obowiązek zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania (art. 201 § 1 p.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ W. Batorowicz