Uzasadnienie
A. K. wniósł skargę na wyżej opisane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości.
W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 26 lipca 20016 r., pismami z dnia 01 sierpnia 2016 r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: uiszczenie wpisu sądowego w kwocie po 100,- zł oraz nadesłania trzech odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Wezwania te zostały prawidłowo doręczone do rąk skarżącego w dniu 3 sierpnia 2016 r. Skarżący został jednocześnie pouczony, że niewykonanie wezwań w terminie 7 dni będzie skutkować odrzuceniem skargi, a także o możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
W zakreślonym terminie, to jest do dnia 10 sierpnia 2016 r. skarżący nie uiścił wpisu, a także nie nadesłał odpisów skargi, przesłał natomiast 4 kserokopie skargi oraz kopię pisma Z-cy Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 6 lipca 2016 r. informującego o zwrocie opłaty uiszczonej przez Ad K. w sprawie o sygn. akt II SA/Po 233/16.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności zauważyć należy, iż stosownie do treści art. 214 § 1 i art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – zwanej dalej jako "P.p.s.a."), strona wnosząca skargę jest zobowiązana uiścić należny wpis sądowy. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a, Sąd nie może podjąć żadnej czynności na skutek pisma (w tym skargi), od którego nie została uiszczona opłata sądowa (w tym wpis sądowy), chyba, że stronie przysługuje ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych określone w art. 239 P.p.s.a. lub zostanie przyznane na jej wniosek stosowne prawo pomocy obejmujące zwolnienie od tych kosztów.
Podkreślić należy, że strona uczyni zadość wezwaniu Sądu w sytuacji, gdy w zakreślonym terminie uiści wpis od skargi albo, gdy w otwartym terminie do jego uiszczenia złoży wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W przedmiotowej sprawie skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu, lecz w siedmiodniowym terminie na dokonanie tej czynności, który upłynął w dniu 10 sierpnia 2016 r., wpis nie został uiszczony oraz nie złożono wniosku o przyznania prawa pomocy.
W tej sytuacji skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. zgodnie z którym skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Uzupełniająco wyjaśnić należy, iż Sąd nie może zaliczyć na poczet wpisu opłaty zwracanej stronie na podstawie prawomocnego orzeczenia wydanego w ramach odrębnego postępowania sądowoadministracyjnego.
Dodatkowo wskazać należy, iż stosownie do treści art. 47 P.p.s.a. do skargi należy dołączyć także właściwą liczbę jej odpisów celem doręczenia uczestnikom postępowania. Brak odpisów skargi dla pozostałych stron – uczestników postępowania stanowi brak formalny skargi, o którym mowa w art. 47 § 1 P.p.s.a w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a. i powoduje, że pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 listopada 2010 r., sygn. II OSK 2269/10 oraz z dnia 29 lipca 2011 r. o sygn. I OSK 1291/11 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W myśl art. 49 §1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Mimo prawidłowo doręczonego skarżącemu wezwania, w wyznaczonym terminie nie został uzupełniony brak formalny skargi poprzez nadesłanie wymaganej ilości jej odpisów celem doręczenia wszystkim uczestnikom postępowania, których w sprawie jest troje.
Podkreślić należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl) uznał, iż niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów pisma i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a, uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez sąd. Oznacza to, iż Sąd nie może samodzielnie sporządzać odpisów skargi.
Uzupełniająco wyjaśnić należy, iż w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest definicji legalnej odpisu pisma procesowego. W orzecznictwie podkreśla się, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, fotokopia, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (por. wyrok NSA z dnia 5 marca 2008 r. sygn. akt II OSK 774/06, postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt II OSK 927/09, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Istotnym elementem odpisu pisma jest także poświadczenia jego zgodności z oryginałem.
Zatem bez względu na to, czy jest to egzemplarz pisma zgodny układem treści z oryginałem (fotokopia, wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument, zawsze niezbędne jest jednak poświadczenie jego zgodności z oryginałem. Osoba poświadczająca przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Za takim poglądem przemawia także treść art. 47 § 2 p.p.s.a., który, mówiąc o przykładowych odpisach (fotokopiach i wydrukach poczty elektronicznej), wymaga ich uwierzytelnienia. Z powyższego przepisu wynika także to, że odpisy sporządzane w innej formie również muszą być uwierzytelnione (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex 2013).
Zatem prawidłowe rozumienie pojęcia "odpis" zakłada konieczność jego poświadczenia za zgodność z oryginałem. Dopiero przedstawienie uwierzytelnionego odpisu pisma odzwierciedlającego treść oryginału warunkuje spełnienie wymogów określonych przepisem art. 47 § 1 i 2 p.p.s.a.
Ponieważ nadesłane przez skarżącego kserokopie skargi nie zawierają, mimo stosownego pouczenia, poświadczenie ich zgodności z oryginałem uznać należy, iż brak formalny w tym zakresie nie został uzupełniony zgodnie z wezwaniem.
Tym samym skarga podlegała odrzuceniu także z wyżej wskazanej przyczyny.
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.
/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak