Uzasadnienie
Skarżący B. M. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego (k. 5 akt sąd.).
We wniosku wnioskodawca podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz trójką małoletnich dzieci. Oświadczył, że wraz z rodzina zamieszkuje w lokalu socjalnym, nie posiada żadnego majątku nieruchomego, oszczędności, czy wartościowych ruchomości. Rodzina utrzymuje się ze świadczeń z pomocy społecznej – z dodatku mieszkaniowego w kwocie [...] zł miesięcznie, świadczenia rodzinnego [...] zł. Skarżący wyszczególnił stałe miesięczne wydatki na media [...] zł, gaz [...] zł, prąd [...] zł, czynsz i woda [...] zł, leki [...] zł, autobus szkolny [...] zł.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718, ze zm., dalej "P.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego utrzymania rodziny.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącego pozwala na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Aktualnie rodzina utrzymuje się ze świadczeń z pomocy i opieki społecznej. Wysokość łącznego dochodu uzyskiwanego przez rodzinę wskazuje, że jest on przeznaczany w całości na zaspokojenie niezbędnych potrzeb koniecznego utrzymania rodziny. Uwzględnić przy tym należy, że dwójka dzieci uczy się, co również wiąże się z dodatkowymi niezbędnymi kosztami pomocy szkolnych. Nadto skarżący, ani pozostali członkowie rodziny nie mają majątku, z którego mogliby czerpać dodatkowe środki na swoje utrzymanie, a także nie dysponuje żadnymi oszczędnościami. Przedstawiona przez wnioskodawcę sytuacja finansowa wskazuje, więc że nie ma możliwości wygospodarowania jakichkolwiek środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Przyznać zatem należało prawo pomocy w tym zakresie.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ Katarzyna Witkowicz-Grochowska