Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 lutego 2001 r. skarga Wiesława S. została odrzucona. Wniesiona została bowiem z uchybieniem terminu o którym mowa w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podał, że zamierza dochodzić swoich roszczeń przed Międzynarodowym Trybunałem i dla realizacji tego celu musi posiadać wyrok NSA. Wskazał też, że postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa, gdyż zaskarżona decyzja nie została doręczona.
Wniosek nie jest zasadny.
Sąd zgodnie z przepisem art. 35 ust. 1 ustawy o NSA z ważnych powodów przywróci na wniosek strony termin do wniesienia skargi. Z kolei stosownie do przepisu art. 58 par. 1 Kpa termin należy przywrócić jeżeli zainteresowany uprawdopodobni, że uchybienie nie nastąpiło z jego winy.
Skarżący powyższych okoliczności nie uprawdopodobnił. Przede wszystkim podstawą przywrócenia terminu nie może być zamierzone przez skarżącego podejmowanie czynności przed międzynarodowym organem wymiaru sprawiedliwości.
Zaskarżona decyzja została skarżącemu doręczona w sposób określony w przepisie art. 44 Kpa i to po raz pierwszy w dniu 21 lutego i po raz drugi 29 lutego 2000 r. Na rozprawie sądowej skarżący wyjaśnił, iż w związku z licznymi pismami właścicielki sąsiedniej nieruchomości nie odbierał z urzędu pocztowego adresowanych do niego pism. Nie odbieranie pism z urzędu pocztowego świadczy o nie zachowaniu obowiązku szczególnej staranności przy dokonywaniu określonych czynności na etapie wniesienia skargi na zaskarżoną decyzję.
W świetle powyższych brak więc było podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Z tych powodów na podstawie powołanych przepisów i art. 168 Kpc w związku z art. 59 ustawy o NSA postanowiono jak w sentencji.