Uzasadnienie
Skarżąca C. B. wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od obowiązku poniesienia kosztów sądowych w całości. Argumentowała, że ma 82 lata, utrzymuje się z emerytury wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w wysokości [...] zł. miesięcznie. Prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z synem, którego dochody netto wynoszą [...] zł. miesięcznie. Z wynagrodzenia za pracę w kwocie [...] zł płaci bieżące i zaległe alimenty na dwie córki. Koszty utrzymania rodziny to opłaty za: gaz - 75 zł, wodę - 80 zł, prąd - 130 zł, telefon 85 zł, śmieci - 12 zł, ubezpieczenie PZU i OC - 28 zł, leki 150 zł, podatek od nieruchomości oraz żywność i ubiór, utrzymanie psa, przydomowego ogródka. Nadto wnioskodawczyni oświadczyła, że posiada dom o powierzchni 64 m2, nieruchomość rolną o powierzchni 0,0211 ha i inny grunt 402 m2.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w części następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego utrzymania jej i rodziny. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić wszystkich należności sądowych (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci).
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącej pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych. Aktualnie rodzina utrzymuje się jedynie ze świadczenia z ubezpieczenia społecznego skarżącej i z wynagrodzenia za pracę syna, które w 60% jest pomniejszone o wymagane alimenty na jego córki. Doświadczenie życiowe wskazuje, że wysokość osiąganego dochodu z trudem pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb bieżącego i koniecznego utrzymania rodziny i to w minimalnym zakresie. Przyjąć należy, że skarżąca nie ma możliwości poczynienia oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów sądowych nawet w części. Dysponuje wprawdzie nieruchomością, ale nie ma możliwości czerpania z niej dodatkowych dochodów, gdy wykorzystuje ją na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych i bytowych rodziny. Należało, zatem uwzględnić wniosek o prawo pomocy w tym zakresie.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska