Uzasadnienie
Skarżący – J. L. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].04.2004r., którą organ II instancji utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Gminy i Miasta J. z dnia [...].02.2004r.
Powyższą decyzją z dnia [...].02.2004r. Burmistrz Miasta i Gminy J. odmówił skarżącemu i jego małżonce U. L. przekształcenia w prawo własności udziału wynoszącego 3/20 w prawie użytkowania wieczystego działki oznaczonej nr geodezyjnym [...], objętej księgą wieczystą KW nr [...].
W uzasadnieniu podał, że J. i U. L. złożyli wniosek o przekształcenie w prawo własności udziału wynoszącego 3/20 w prawie użytkowania wieczystego działki oznaczonej nr geodezyjnym [...], objętej księgą wieczystą KW nr [...]. Udział w prawie wieczystego użytkowania jest prawem związanym z własnością lokalu nr [...] w budynku usytuowanym na działce nr [...]. Właścicielem gruntu na w/w działce objętej KW nr [...] jest Gmina i Miasto J. W związku z wyodrębnieniem lokali w budynku posadowionym na tejże działce ustanowiony został udział w prawie użytkowania wieczystego na rzecz właścicieli tych lokali. Wnioskodawcy nabyli udział w prawie użytkowania wieczystego tejże działki w wysokości 3/20 na podstawie aktu umowy notarialnej oddania w użytkowanie wieczyste terenu i sprzedaży lokalu w dniu [...].10.1992r. Pozostali użytkownicy wieczyści dysponujący udziałami w prawie użytkowania wieczystego działki nr [...] nie składali wniosków o przekształcenie tego prawa w prawo własności dlatego organ I instancji uznał, iż wobec braku zgodnego wniosku wszystkich współużytkowników wieczystych, przekształcenie udziału wnioskujących jest prawem niedopuszczalne.
Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano przepis art. 1 ust. 5 ustawy z dnia 4 września 1997r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (Dz. U. z 2001r. Nr 120, poz. 1299, ze zm.).
Odwołanie od decyzji z dnia [...].02.2004r. wniósł skarżący, nie przedstawiając żadnych merytorycznych zarzutów przeciwko wydanej decyzji.
W wyniku rozpatrzenia odwołania organ II instancji decyzją z dnia [...].04.2004r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu podał, iż organ I instancji prawidłowo uznał, że brak jest przesłanek wymaganych wskazanym jako podstawa prawna merytorycznego rozstrzygnięcia przepisem prawnym dla uwzględnienia wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności skoro pozostali użytkownicy wieczyści nie złożyli wniosku o przekształcenie ich prawa w prawo własności.
W skardze kierowanej do Sądu skarżący twierdził, iż nie był i nie jest współużytkownikiem ani właścicielem lokalu i gruntu pod adresem ul. [...] w J., gdyż budynek na działce nr [...] w J. to nie jest ten adres. Skarżący twierdził, iż zaskarżoną decyzją został pokrzywdzony.
W odpowiedzi na skargę, organ II instancji wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu podał, iż skarżący we wniosku z dnia [...].12.2000r. podał położenie nieruchomości: J. ul. [...], nr działki [...], KW Nr [...], a zatem nie może być wątpliwości, że chodzi o tą samą nieruchomość, zaś w wyniku wyłączenia z księgi wieczystej nr [...] lokalu mieszkalnego w związku z jego sprzedażą, urządzono nową księgę wieczystą o numerze [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W wyniku ustawy z dnia 4 września 1997r. o przekształceniu użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (t.j. dz. U. z 2001r. Nr 120, poz. 1299, ze zm.) – obowiązującej w dacie wydania skarżonej decyzji, możliwym było uwłaszczenie użytkowników wieczystych. Następowało to w drodze decyzji administracyjnoprawnej i zastosowanie miało do osób fizycznych, które nabyły prawo użytkowania wieczystego przed dniem 31.10.1998r., a także do osób fizycznych będących ich następcami prawnymi, jeżeli złożyły wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności do dnia 31.12.2002r.
W odniesieniu do sytuacji skarżącego – z aktu notarialnego z dnia [...].10.1992r. Rep. "[...]" Nr [...]wynika, że skarżący i jego małżonka U. L. nabyli w dniu [...].10.1992r. prawo własności do lokalu mieszkalnego numer [...] w budynku numer [...] usytuowanym w J. przy ulicy [...], składającego się z 4 izb oraz pomieszczeń użytkowych, o łącznej powierzchni [...] m2, a także prawo do 3/20 części i urządzeń, które służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali. Nadto w drodze tej samej czynności prawnej skarżący i jego małżonka U. nabyli prawo użytkowania wieczystego na lat 99 ułamkową 3/20 części gruntu, na którym znajduje się budynek.
W akcie tym wskazano, iż na jego podstawie nabywcy (skarżący i jego małżonka) wnoszą o dokonanie przez Sąd Rejonowy w Z. m. in. o wyłączenie z KW nr [...] lokalu mieszkalnego numer [...] o powierzchni użytkowej [...] m2 i urządzenie dlań nowej księgi wieczystej z wpisem prawa własności na rzecz J. L. i U. L., małżonków na prawach wspólności ustawowej i o wpis w księdze wieczystej dla lokalu wzmianki o prawach przysługujących właścicielowi lokalu do nieruchomości macierzystej.
W aktach administracyjnych brak jest wypisu z księgi wieczystej KW nr [...] i wypisu z księgi wieczystej KW Nr [...].
Ze złożonego w aktach administracyjnych zawiadomienia Sądu Rejonowego w Z. z dnia [...].04.2000r. można dowiedzieć się, że z KW nr [...] wyłączono kupiony w dniu [...].10.1992r. lokal mieszkalny i urządzono dla niego księgę wieczystą KW o numerze [...].
Z kolei w zawiadomieniu tym mowa jest o sprostowaniu działu I-0 księgi wieczystej nr [...], które nastąpiło w dniu [...].04.2000r. na podstawie wniosku z dnia [...].03.2000r. i wykazu zmian gruntowych.
Obowiązująca w dacie wydania tego zawiadomienia ustawa z dnia 6 lipca 1982r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. Nr 19, poz.147) w art. 51 ust. 2 stwierdzała, iż zawiadomienie zawiera istotną treść wpisu, z kolei art.25 pkt 1 tej ustawy stanowi, iż dział pierwszy księgi wieczystej obejmuje oznaczenie nieruchomości oraz wpisy praw związanych z jej własnością.
W sprawie nie jest wiadomym z czyjego wniosku owo sprostowanie nastąpiło i czy dotyczyło ono adresu nieruchomości czy też numeru działki gruntu, którego część ułamkowa 3/20 nabyta została w użytkowanie wieczyste przez skarżącego i jego małżonkę.
Informacja ta jest na tyle istotna, gdyż z aktu notarialnego wynika, że księga wieczysta nr [...], z której wydzielono kupiony przez skarżącego lokal, założona była dla nieruchomości położonej w J. przy ul. [...] pod numerem [...] obejmującej działkę gruntu numer [...], która to nieruchomość pozostawała w dacie sporządzenia aktu notarialnego wpisana na rzecz Gminy J. jako mienie komunalne i na tej działce znajdować się miał budynek mieszkalny oznaczony numerem [...], obejmujący dwa lokale mieszkalne oznaczone numerami [...] i [...] usytuowane u zbiegu ulic [...] – [...].
Skoro skarżący w toku postępowania administracyjnego jak i w skardze kwestionował owe nieścisłości w przedmiocie numeru działki i adresu (w szczególności pismo skarżącego z dnia [...].10.2003r. w aktach administracyjnych, strona 15), toteż organ administracyjny winien dokonać stosownych wyjaśnień w oparciu o wypis z księgi wieczystej KW nr [...] i KW nr [...], a także w oparciu o wypis i wyrys z ewidencji gruntów dotyczący nieruchomości objętej aktem notarialnym i wyjaśnić tym samym na jakiej podstawie uznał, iż działka o numerze geodezyjnym [...] objętą jest księgą wieczystą KW nr [...] skoro z aktu notarialnego wynika, że księga wieczysta KW nr [...] dotyczy nieruchomości obejmującej działkę gruntu nr [...] i dokumenty te winny znaleźć się w aktach aby na ich podstawie możliwa była dla skarżącego jak i dla Sądu weryfikacja dokonanych przez organ administracyjny ustaleń.
Tymczasem w uzasadnieniu decyzji wydanej przez organ I instancji mowa jest o tym, iż skarżący nabył udział w prawie użytkowania wieczystego działki numer [...] w wysokości 3/20 na podstawie umowy z dnia [...].10.1992r., a także wskazani zostali pozostali użytkownicy wieczyści i ich udziały, które razem wzięte przekraczają całość. Nadto organ podał informację, że "w pozostałym zakresie prawo własności Gminy obciążone jest prawem trwałego zarządu na rzecz Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej w J.". Ta część uzasadnienia jest niezrozumiała i wydaje się być nielogiczna.
Organ czyniąc powyższe ustalenia stwierdził, iż oparte one zostały na informacji z rejestru gruntów. Natomiast w aktach brak jest takowych informacji. Tak więc nie jest wiadomym na jakiej podstawie organ II instancji utrzymują w mocy zaskarżoną decyzję uznał za prawidłowe ustalenia organu I instancji.
Wszystko to oznacza, że nie sposób jest dokonać oceny poczynionych w toku postępowania administracyjnego ustaleń, ich prawdziwości, zgodności a tym samym uznać czy w omawianej sprawie organy administracyjne prawidłowo zastosowały wskazany jako podstawa prawna rozstrzygnięcia przepis prawa materialnego. Brak materiałów źródłowych, na których oparto skarżone rozstrzygnięcie nie pozwoliło także skarżącemu na zapoznanie się z nim i umożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów także na etapie postępowania odwoławczego(art. 10 k.p.a.). Takie działanie organu administracyjnego stanowi nadto o naruszeniu art. 77 k.p.a. i jednej z podstawowych zasad wyrażonej w art. 7 k.p.a. Owe naruszenie przepisów postępowania przez organ administracyjny sprawujący kontrolę nad rozpatrywaniem spraw przez organ I instancji, mogło mieć wpływ na wynik postępowania w sytuacji istniejących w akcie notarialnym i podnoszonych przez odwołującego, a następnie skarżącego, nieścisłości.
Już tylko ubocznie należy wskazać na to, iż organ I instancji w swojej decyzji z dnia [...].02.2004r. podał, iż rozpoznaniu podlegał wniosek skarżącego z dnia [...].02.2001r., podczas gdy z treści tego pisma wynika co innego aniżeli podano w początkowej części uzasadnienia. Wniosek o przekształcenie w prawo własności udziału w wieczystym użytkowaniu ze wskazaniem konkretnych danych był datowany na dzień [...].12.2000r.
Z niewiadomych dla Sądu przyczyn, organ administracyjny uznał, iż pismo skarżącego z dnia [...].02.20001r. jest przedmiotowym wnioskiem. Pismo Burmistrza Gminy i Miasta J. z dnia [...].02.2001r., w którym organ administracyjny informuje wnioskodawcę (skarżącego), że jego wniosek z dnia [...].12.2000r. nie może być przedmiotem rozpatrzenia – w ocenie Sądu – nie jest decyzją w rozumieniu art. 104 k.p.a.
Dlatego należało uznać, że przedmiotem rozstrzygnięcia był wniosek z dnia [...].12.2000r.
Po ponownym rozpatrzeniu odwołania skarżącego organ administracyjny winien uwzględnić wskazane przez Sąd braki w dokumentacji i poczynione przez Sąd uwagi i dokonać sprawdzenia prawidłowości uczynionych przez organ I instancji ustaleń, które legły u podstaw wydania decyzji.
Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1lit. "a" i "c", art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – orzeczono jak w sentencji wyroku.
/-/M. Górecka /-/A. Łaskarzewska /-/E. Podrazik kk