Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] marca 2020 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. odmówił Gminie W. zmiany ustalonego na dzień [...] stycznia 2020 r. terminu dostarczenia dokumentów żądnych w postanowieniu nr [...] z dnia [...] stycznia 2017r. (ze zmianami wprowadzonymi postanowieniami z nr [...] z [...] lipca 2017r, nr [...] z [...] grudnia 2017r, nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018r., nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] z dnia [...] listopada 2019 r.), wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
Po rozpoznaniu zażalenie wniesionego od powyższego postanowienia, Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.
Skargę na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Gmina W. wnosiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325z późn. zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a") sąd orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty.
W sprawie niniejszej zostało zaskarżone postanowienie organu II instancji utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji o odmowie zmiany terminu na dostarczenie dokumentów wskazanych w postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] stycznia 2017r., wydanego na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1333).
Zgodnie z art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Ustęp 3 stanowi z kolei, iż w postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie:
- 1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego;
- 2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2.
Z powyższego wynika, iż na postanowienie, o którym mowa w art. 48 ust. 2 i 3 Praw budowlanego przysługuje zażalenie, a w konsekwencji również skarga do sądu administracyjnego. W tych środkach zaskarżenia strona może kwestionować również wyznaczony termin wykonania nałożonych obowiązków.
Niemniej przedmiotem zaskarżenia w rozpatrywanej sprawie nie jest postanowienie wydane na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 Praw budowlanego, lecz postanowienie o odmowie zmiany tego postanowienia w zakresie wyznaczonego terminu. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 06 lutego 2019 r. o sygn. akt II OSK 895/17 (dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) w aktualnym stanie prawnym nie przysługuje zażalenie na postanowienie o odmowie przedłużenia tego terminu.
Zgodnie z art. 123 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia. Postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie sprawy, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej (§ 2). Trzeba zaznaczyć, iż zażalenie przysługuje na postanowienie jedynie w sytuacji gdy kodeks tak stanowi (art. 141 § 1 K.p.a) lub przepis szczególny (jak np. wskazany wyżej art. 48 ust. 2 Praw budowlanego). Zauważyć również należy, iż zgodnie z art. 126 K.p.a. do postanowienia wydanego na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego nie znajdują odpowiedniego zastosowania przepisy dotyczące zmiany decyzji, o których mowa w art. 154-155 K.p.a. Niewątpliwie zaskarżone postanowienie nie stanowi też postanowienia kończącego postępowanie, a także rozstrzygającego sprawę co do istoty.
W konsekwencji stwierdzić trzeba, że rozpoznanie skargi na to postanowienie przez sąd administracyjny jest niedopuszczalne (por. postanowienie NSA z 23 maja 2013 r. o sygn. akt II OSK 1617/12 i z 23 maja 2017 r. o sygn. akt II OSK 933/17 - dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 §1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. skargę odrzucił.
O zwrocie uiszczonego wpisu Sądowego w wysokości 100,- zł orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a zgodne z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
/-/ W. Batorowicz