Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. wskazanym w sentencji postanowieniem odmówił z urzędu zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych związanych z budową budynku gospodarczego zrealizowanego na działce o nr [...] położonej w A., jednocześnie pouczając skarżących, że przysługuje im zażalenie do W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P., w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia.
Następnie W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, w związku z wniesionym przez skarżących zażaleniem, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...], stwierdził niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu powołując się na treść art. 141 § 1 i art. 101 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.; dalej: "K.p.a.") wskazał, że w zaskarżonym postanowieniu zawarto błędne pouczenie dotyczące przysługiwania środka zaskarżenia, albowiem na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie przysługuje zażalenie. Organ wyjaśnił jednocześnie, że nie może rozpatrzyć zażalenia nawet w sytuacji, gdy o możliwości złożenia zażalenia błędnie pouczono w postanowieniu, albowiem zażalenie jest niedopuszczalne. W postanowieniu zostało zawarte pouczenie o prawie wniesienia skargi do tut. Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia.
W dniu [...] czerwca 2017 r. skarżący wnieśli skargę na wskazane w rubrum postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia w uzasadnieniu wskazując, że skoro okazało się, że przysługiwało im zażalenie, to wyczerpali wszystkie środki zaskarżenia i konieczne było złożenie skargi do sądu.
W odpowiedzi na skargę organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.
Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Aby jednak mogło dojść do sądowej kontroli aktu administracyjnego, Sąd musi w pierwszej kolejności stwierdzić, czy na zaskarżony akt przysługuje w ogóle skarga do sądu administracyjnego.
Rozpoczynając rozważania prawne w tym zakresie należy wskazać, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W dalszej kolejności należy wyjaśnić, że stosownie do art. 141 § 1 K.p.a., na wydane w toku postępowania administracyjnego postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Stosownie do art. 101 § 3 K.p.a. stronie służy zażalenie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Nie ulega wątpliwości, że cytowany przepis nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania, gdyż zażalenie przysługuje jedynie na postanowienie o zawieszeniu postępowania ("w sprawie zawieszenia postępowania") oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania ("w sprawie odmowy podjęcia postępowania").
Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że skoro zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych związanych z budową budynku gospodarczego zrealizowanego na działce o nr [...] położonej w A. nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie, ani nie należy do żadnej z pozostałych kategorii postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a., nie podlega ono zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a w konsekwencji - rozpoznanie przez sąd administracyjny skargi na to postanowienie jest niedopuszczalne. W związku z tym skargę należało odrzucić, albowiem stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
/-/ W. Batorowicz