Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 sierpnia 2011 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Pismem z dnia 25 sierpnia 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla A. K. pełnomocnika z urzędu w osobie adw. A. C. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 grudnia 2011 r. oddalił skargę A. K. na decyzję Wojewody w przedmiotowej sprawie.
Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 7 marca 2012 r. poinformowała, że nie znajduje podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. W załączeniu przedłożyła opinię o odmowie sporządzenia skargi kasacyjnej.
W dniu 9 lipca 2012 r. skarżący ponownie wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wskazał, że aktualnie nie ma adwokata. Wnioskodawca przedstawił także swoją sytuację rodzinną, finansową i majątkową.
Wyznaczony pełnomocnik umocowany jest m.in. do podejmowania wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesienie (art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej zwana p.p.s.a.). Oznacza to, że wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnik z urzędu umocowana jest do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2011r., a także do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia tej skargi. W piśmie z dnia 7 marca 2012 r. pełnomocnik wskazała jednak, że nie znajduje podstaw do złożenia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i złożyła stosowaną opinię w tej sprawie.
Zgodnie z treścią przepisu art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
W niniejszej sprawie skarżący złożył kolejny wniosek o ustanowienie adwokata. Wskazać należy, iż postanowienie w tym przedmiocie zostało już w niniejszej sprawie wydane. Przyznane prawo pomocy nie zostało wnioskodawcy cofnięte. Następnie Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła konkretnego adwokata z urzędu. Podjęcie przez tego adwokata czynności w postaci uczestnictwa w rozprawie przed Sądem przez swojego pełnomocnika substytucyjnego, wystąpienie o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a następnie sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - co miało miejsce w niniejszej sprawie - stanowi wykonanie wydanego w danej sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Zgłoszenie przez stronę kolejnego wniosku o ustanowienie pełnomocnika z tego powodu, że ustanowiony już adwokat odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej musi skutkować wydaniem postanowienia o oddaleniu tego wniosku.
Należy zauważyć, że ustawa prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi nie zawiera przepisu, który uprawniałby stronę do żądania ustanowienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym kolejnego pełnomocnika z urzędu, jeśli dotychczas wyznaczony pełnomocnik nie spełnił jej oczekiwań. Sądy administracyjne rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika, albo to prawo przyznają, albo też odmawiają jego przyznania, jednakże bez imiennego wskazywania pełnomocników, co należy już do odpowiednich samorządów zawodowych poszczególnych korporacji. Stąd ewentualne zastrzeżenia, co do czynności podejmowanych przez np. poszczególnych adwokatów należy kierować do odpowiednich rad adwokackich (por. postanowienie NSA z dnia 2 sierpnia 2007 r., sygn. akt I OZ 575/07).
Skoro zatem stronie zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, to ponowny wniosek w tym przedmiocie jest bezzasadny i ustanowienie następnego pełnomocnika nie jest możliwe.
Konkludując należy stwierdzić, że w rozpoznawanym przypadku skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, a zatem merytoryczne rozpoznawanie kolejnego wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu poprzez dokonywanie oceny oświadczeń skarżącego odnoszących się do jego sytuacji majątkowej jest niecelowe.
Na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska