Uzasadnienie
W dniu [...] r. spółka A. SA w W. zgłosiła w oparciu o przepis art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane zamiar przystąpienia do wykonania robót budowlanych polegających na zainstalowaniu tablicy informacyjnej typu J. na działce nr {...] w K..
Prezydent Miasta K. w dniu [...] r. wydał postanowienie, w który na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane wezwał inwestora do uzupełnienia zgłoszenia w terminie 10 dni od dnia doręczenia o następujące dokumenty:
- - pozwolenie Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków na prowadzenie robót budowlanych
- - aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego
- - uzgodnienia inwestycji z Zarządem Dróg Miejskich w K..
Postanowienie powyższe nadano na poczcie w dniu [...] r. i doręczono skutecznie Spółce w dniu [...] r.
Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta K., na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane, wniósł sprzeciw wobec zamiaru budowy tablicy informacyjnej.
W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, iż Spółce doręczono postanowienie wzywające do uzupełnienia braków zgłoszenia w dniu [...] r. Do dnia wydania decyzji Spółka nie uzupełniła braków wymienionych we wskazanym postanowieniu, co skutkuje wniesieniem sprzeciwu.
A. SA w W. złożyła odwołanie, domagając się uchylenia decyzji organu i instancji. Zdaniem Spółki Prezydent Miasta K. wniósł sprzeciw po upływie terminu do jego wniesienia, a wskazanego w art. 30 ust 5 ustawy Prawo budowlane. Zgłoszenia dokonano w dniu [...] r., termin do wniesienia sprzeciwu upływał więc w dniu [...] r. Odwołująca się zakwestionowała także prawidłowość doręczenia jej postanowienia z dnia [...] r., wskazując iż nastąpiło ono już po upływie terminu do wniesienia sprzeciwu, oraz na adres inny niż wskazany przez pełnomocnika adres do doręczeń. Ponadto obowiązki nałożone wymienionym postanowieniem były niezasadne.
Wojewoda W. decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu wskazano, iż do chwili obecnej tablica reklamowa nie została wykonana, a inwestor w terminie wskazanym w postanowieniu z dnia [...] r. nie uzupełnił braków zgłoszenia, wobec czego zaistniały podstawy z art. 30 ust. 2 ustawy prawo budowlane do wniesienia sprzeciwu.
Spółka A. SA wniosła skargę na opisaną decyzje Wojewody W. domagając się jej uchylenia. W skardze podniesiono, iż sprzeciw wniesiono po terminie z art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, który zdaniem skarżącego upływał w dniu [...] r. również po terminie do wniesienia sprzeciwu doręczono spółce postanowienie z dnia [...] r. Zarówno sprzeciw jak i postanowienie z dnia [...] r. zostały wysłane na adres inny niż wskazany przez pełnomocnika spółki adres do doręczeń. Z tych względów wymienione orzeczenia organu I instancji w ogóle nie zostały skutecznie spółce doręczone. Skarżąca spółka zakwestionowała także zasadność obowiązków nałożonych na nią postanowieniem z dnia [...] r.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć z innych przyczyn niż w niej wskazane.
Podstawą rozstrzygnięcia organu I instancji był przepis art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane oraz przyjęcie przez ten organ, iż spółka w wyznaczonym jej w postanowieniu z dnia [...] r. terminie nie uzupełniła braków zgłoszenia wykonania robót budowlanych.
Powyższe stanowisko organu I instancji nie znajduje jednak potwierdzenia w materiałach przedmiotowej sprawy. Z akt sprawy wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że postanowienie z dnia [...] r. wzywające inwestora do uzupełnienia zgłoszenia wysłano przesyłką pocztową o numerze nadawczym [...] i doręczono skarżącej spółce w dniu [...] r. (karty [...] akt administracyjnych). W postanowieniu zakreślono inwestorowi termin 10 dni od dnia doręczenia postanowienia do wykonania nałożonych nim obowiązków. Wyznaczony przez organ termin upływał więc skarżącej z dniem [...] r., natomiast decyzja o wniesieniu sprzeciwu wydana została w dniu [...] r. Decyzja ta była więc przedwczesna, zapadła jeszcze przed upływem terminu do uzupełnienia przez inwestora braków zgłoszenia. Organ I instancji błędnie przyjął, iż doręczenie postanowienia z dnia [...] r. nastąpiło w dniu [...] r. - jednak faktycznie we wskazanej dacie nastąpiło doręczenie spółce zawiadomienia o wszczęciu postępowania (karty [...] akt administracyjnych). Okoliczność tę przyznał organ I instancji w piśmie z dnia [...] r., przesyłając Wojewodzie odwołanie skarżącej Spółki (karta [...]akt administracyjnych).
Decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. wydana została więc z naruszeniem przepisu art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane.
W takim stanie rzeczy, wobec oczywistych wad postępowania przed organem pierwszej instancji, organ odwoławczy rozpatrując odwołanie skarżącej zobowiązany był uchylić zaskarżoną decyzję i orzec stosownie do treści przepisu art. 138 kpa. Utrzymanie przez Wojewodę decyzji organu I instancji prowadzi do pozostawienia w obrocie prawnym decyzji wydanej z naruszeniem prawa.
Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż wydając decyzję o wniesieniu sprzeciwu organ I instancji nie naruszył przepisu art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Wydanie postanowienia wzywającego do uzupełnienia braków zgłoszenia z art. 30 ust. 2 ustawy przerywa bieg terminu do wniesienia sprzeciwu. Termin ten rozpoczyna bieg ponownie po upływie terminu wyznaczonego do uzupełnienia zgłoszenia (jeżeli zgłoszenie nie zostało uzupełnione). Aby postanowienie z art. 30 ust. 2 ustawy skutkowało przerwaniem biegu terminu do wniesienia sprzeciwu musi przed upływem tego terminu zostać nadane w urzędzie polskim pocztowym (por. wyrok NSA z dnia 12.12.2006 r. sygn. II OSK 79/06). W niniejszej sprawie postanowienie wzywające inwestora do uzupełnienia braków zgłoszenia wydano w dniu [...] r. i nadano na poczcie w dniu [...] r., a więc w terminie do wniesienia sprzeciwu. Bieg terminu do wniesienia sprzeciwu został przerwany i ponownie rozpoczął bieg w dniu [...] r. Organ I instancji wydał decyzję o zgłoszeniu sprzeciwu z zachowaniem terminu z art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, w tym też terminie nadano decyzję na poczcie, co miało miejsce w dniu [...] r. (karty [...] akt administracyjnych).
Trafnie w skardze podniesiono, iż doręczeń wszystkich pism w postępowaniu administracyjnym dokonano na adres Spółki, a nie na adres dla doręczeń wskazany w zgłoszeniu, co stanowi naruszenie przepisów postępowania, jednak pisma odbierała osoba mająca upoważnienie do odbioru korespondencji w imieniu spółki (M.M. up. [...]), naruszenie to nie mogło więc mieć istotnego wpływu na wynik sprawy.
Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja Wojewody oraz poprzedzająca ją decyzja organu i instancji z dnia [...] r. wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, tj. art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane oraz art. 138 kpa co miało istotny wpływ na wynik sprawy. W związku z powyższym obie wymienione decyzje należało uchylić.
Ponownie rozpatrując sprawę należy rozważyć czy istnieją przesłanki do zastosowania przepisu art. 30 ust. 2 i następne ustawy Prawo budowlane.
Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) oraz art. 135 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) należało uwzględnić skargę i uchylić zaskarżoną decyzję Wojewody W. oraz decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy.
O wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na mocy art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ B.Kamieńska /-/ E.Podrazik /-/ J.Szaniecka
MK