Uzasadnienie
Na wstępie wyjaśnić należy, że z treści skargi złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wynikało, że wniesiona ona została przez jednego skarżącego w osobie K. W. Pod skargą podpisały się jednak trzy osoby tj. poza wymienionym wyżej skarżącym również J. G. i S. W. W toku postępowania wyjaśniającego ustalono, że osobą wnoszącą skargę jest jedynie K. W. (por. k. 18, 30, 31, 42 i 51 akt).
Przedmiotem skargi uzupełnionej pismem z dnia 5 lutego 2009 r. (k. 13 akt) są opisane na wstępie akty [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. (zw. dalej WWINB w P.).
Zaskarżona do Sądu decyzja WWINB w P. z 16.I.2009 r. wydana została w trybie nadzwyczajnym przewidzianym w art. 156 i nast. kpa. Stwierdza ona nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. z 31.X.2008 r. nakładającej na inwestora B. J. obowiązek wykonania określonych robót budowlanych. Zaskarżona decyzja jest decyzją pierwszoinstancyjną i przysługiwało od niej odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa) skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, do których to środków między innymi należy odwołanie.
Wobec braku spełnienia przez skarżącego powołanego wyżej wymogu skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.
Trzeba też dodać, że zamieszczone w zaskarżonej decyzji pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest oczywiście błędne, a wobec tego nie może ono szkodzić stronie w postępowaniu administracyjnym (art. 112 kpa).
Niedopuszczalna okazała się również skarga K. W. wniesiona na pismo WWINB w P. z dnia 12 maja 2008 r. stanowiące zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi powszechnej. Zawiadomienie to zostało wydane w trybie art. 237 § 3 kpa.
Właściwość sądów administracyjnych, sprawujących kontrolę działalności administracji publicznej z punktu widzenia jej zgodności z prawem określa art. 3 ppsa. Kontrola ta nie obejmuje jednak działalności administracji publicznej w zakresie załatwiania skarg powszechnych uregulowanych artykułem 227 i nast. kpa. Dlatego skarga wniesiona na powołane wyżej zawiadomienie jest także niedopuszczalna i w konsekwencji podlega odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.
Z przyczyn wyżej wskazanych orzeczono jak w sentencji postanowienia
/-/ J.Szaniecka
MK