Uzasadnienie
Skarżący J. B. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
We wniosku wnioskodawca oświadczył, że jest samotny, samodzielnie prowadzi swoje gospodarstwo domowe. Podał, że utrzymuje się tylko z emerytury w wysokości [...] zł netto miesięcznie, z uwagi na stan zdrowia i konieczność korzystania z prywatnej praktyki lekarskiej oraz spłatę kredytu we franku szwajcarskim często brak mu środków na zaspokojenie wszystkich podstawowych potrzeb życiowych. Oświadczył, że posiada udział ¼ we własności domu o powierzchni [...] m² o wartości około [...] zł, nie posiada oszczędności, czy wartościowych ruchomości. Wyszczególnił, że stałe miesięczne koszty utrzymania stanowi obsługa kredytu [...] zł, opłaty [...] zł, leczenie [...]zł, ubezpieczenie [...] zł, remont dachu [...] zł.
Skarżący wezwany do uzupełnienia swojego oświadczenia o stanie majątkowym i finansowym dodatkowo oświadczył, że jego jedynym źródłem dochodu jest emerytura. Nie prowadzi i nie prowadził działalności gospodarczej, nie posiada samochodu, należy do niego ¼ domu, w którym mieszka i który nie przynosi żadnych dochodów. Koszty jego utrzymania wskazał wcześniej i nie uległy zmianie. Przedłożył wyciągi z rachunku bankowego, z których wynika, że wpływa jedynie kwota [...] zł z tytułu emerytury, salda są dodatnie i na dzień 13 stycznia 2016r. wynosi ono [...] zł.
Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, ze zm., dalej "p.p.s.a.") strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Taki szczególny przepis to art. 239 §1 pkt 1 a) p.p.s.a., zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Stąd skarżący wnosząc skargę w przedmiocie pomocy społecznej z mocy prawa, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych w zakresie opłat sądowych i wydatków (art. 211 - art. 213 p.p.s.a.).
Wobec powyższego skarżący zwolniony jest na mocy ustawy z obowiązku poniesienia wszystkich kosztów sądowych związanych z jego udziałem w niniejszej sprawie - art. 239 §1 pkt 1 a) p.p.s.a. W tym stanie rzeczy rozpoznanie wniosku skarżącego w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie umarza się (art. 249a p.p.s.a.).
Skarżący złożył także wniosek o ustanowienie adwokata, który należało rozpoznać merytorycznie w oparciu o jego sytuację majątkową, rodzinną i finansową.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego utrzymania skarżącego.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącego pozwala na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Utrzymuje się ze stałego świadczenia z ubezpieczenie społecznego w wysokości, która pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb bieżącego utrzymania. Nie ma debetów na rachunku bankowym. Choruje, więc ma zwiększone wydatki na leki i leczenie. Majątek nieruchomy, którym dysponuje przeznacza na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych. Nie ma innego wartościowego majątku, z którego mógłby czerpać dodatkowe środki. Z wyciągów z rachunków bankowych wynika, że nie dysponuje oszczędnościami. Przedstawiona przez wnioskodawcę sytuacja finansowa wskazuje, więc że nie ma możliwości wygospodarowania środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Przyznać zatem należało prawo pomocy w tym zakresie.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 239 §1 pkt 1a i art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/K. Witkowicz-Grochowska