Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia [...] marca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę T. K. na opisaną wyżej decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2022 r. (nadanym u operatora pocztowego w dniu [...] kwietnia 2022 r.) pełnomocnik skarżącej adw. I. S.-J. złożyła wniosek o uzasadnienie wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.
Uzasadniając żądanie przywrócenia terminu wskazano, że do jego uchybienia doszło na skutek niewywiązania się pracownika Kancelarii – apl. adw. N. S. – z należących do niej obowiązków. Mianowicie N. S. nie oznaczyła w kalendarzu kancelaryjnym terminu na złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku, nie odnotowała tegoż w systemie informatycznym wspomagającym pracę sekretariatu, nie sporządziła również projektu takiego wniosku, choć w zakres jej obowiązków wchodziło przygotowywanie wniosków o uzasadnienie i dbałość o ich realizację w terminie, oraz pomimo otrzymania od pełnomocnika substytucyjnego rad. pr. M. A. wyraźnej dyspozycji przygotowania wniosku o uzasadnienie. Wobec tych, jak i innych nieprawidłowości w wykonywaniu przez apl. adw. N. S. nałożonych na nią obowiązków pracowniczych, adw. I. S.-J. zrezygnowała z pełnienia funkcji patrona dla N. S. i rozwiązała z nią umowę o pracę. O uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku pełnomocnik skarżącej dowiedziała się [...] kwietnia 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.) przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym jest możliwe, jeżeli strona uchybiła terminowi do dokonania czynności bez własnej winy. Ponadto w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a. strona domagająca się przywrócenia terminu powinna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Brak winy w rozumieniu przywołanego wyżej przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. zachodzi, gdy strona dochowała należytej staranności przy prowadzeniu swojej sprawy, a uchybienie terminu nastąpiło na skutek zdarzenia niezależnego, któremu strona nie mogła przeciwdziałać. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że strona odpowiada za działania osób, którymi się posługuje przy wykonywaniu czynności jak za własne. W takiej sytuacji przywrócenie terminu jest możliwe, jeżeli osobie działającej za stronę nie można przypisać winy w uchybieniu terminowi. Dodatkowo w stosunku do profesjonalnych zastępców procesowych standardy wymaganej od nich należytej staranności w prowadzeniu spraw są podwyższone.
Zdaniem Sądu pełnomocnik skarżącej nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.
Zauważyć należy, iż co do zasady powierzenie wykonania czynności konkretnemu pracownikowi powoduje, iż nie wywiązanie się przez niego z obowiązków, bądź zaniedbania ze strony tego pracownika – bez wyraźnych przeszkód obiektywnych – obciążają osobę zatrudniającą tego pracownika (wyrok NSA z dn. 30 lipca 1999 r., sygn. III SA 7201/98, postanowienie NSA z dn. 26 stycznia 2000 r., sygn. III SA 8291/98, wyrok NSA z dn. 9 marca 2000 r., sygn. I SA/Gd 1288/99) i nie stanowią podstawy do przywrócenia terminu.
W niniejszej sprawie N. S. (aplikant adwokacki i pracownik pełnomocnika skarżącej) nie oznaczyła w kalendarzu kancelaryjnym terminu na złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku, nie odnotowała tegoż w systemie informatycznym wspomagającym pracę sekretariatu, nie sporządziła również projektu takiego wniosku – choć w zakres jej obowiązków wchodziło przygotowywanie wniosków o uzasadnienie i dbałość o ich realizację w terminie – co doprowadziło do uchybienia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Nieprawidłowe wywiązanie się przez N. S. z powierzonych jej zadań nie wynikło jednak z zaistnienia obiektywnych przeszkód, ale z braku jej starannego działania. W konsekwencji do uchybienia terminu doszło na skutek niedochowania standardów należytej staranności przez pracownika zatrudnionego w kancelarii pełnomocnika skarżącej.
Z uwagi na powyższe okoliczności Sąd uznał za nieuprawdopodobnione twierdzenie o braku winy w uchybieniu terminu i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ E. Podrazik